aysun
@minmin
Hacettepe Universitesi
Muğla
30 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
“Herkes sürükleniyor… Toplumu bir arada yaşatan, yazılı olmayan kurallar dizisi burada yok. Nihilist bir dönemden geçiyoruz; sadece ben ve çevrem değil, herkes öyle. Kimse hayatından memnun değil. Herkes derin bir huzursuzluk içinde kıvranıyor; daha iyi hayata ulaşmak istiyor ama o eni hayatın ne olduğunun da farkında değil. Tarifi yok; dolayısıyla toplumun mitolojisi ve ideali de yok. Bu yüzden br nehrin suları bizi önüne katmış götürüyor. İnsanlar akıntıdan kurtulmak için kıyıdan sarkan dallara tutunmaya çalışıyorlar. Kimi din dalına tutuluyor, kimi Kürtçülük; kimi nihilizme gömülüyor.”
Mutluluk 31. Basım Syf 91
Reklam
Amerika’da yakın bir gelecekte suçlular cezaevlerinde cezalandırılmayıp, gelişmiş bir teknoloji ile kişilerin suçlarına göre derilerine uygun renk enjekte edilmektedir. Hükümetin kararlarında din adamları etkilidir. Yazar, totaliter devletlerin kişi üzerinde baskısını iyi bir şekilde anlattığı romanda görebiliriz.
-spoiler-
Suçlumuz Hannah Payne, evlilik dışı bir ilişki yaşayıp kürtaj yapmaktan başka çaresi kalmamış, Hannah’ın suçu cinayetten yargılanmaktadır. Yapılması gereken ise suçlunun derisine kırmızı renk enjekte edilip o şekilde yaşamaya mahkum edilir. Hannah, otuz gün mahkumiyetten sonra on altı yıl ise kırmızı olarak yaşamak zorunda bırakılır.
Hannah renklendirme işleminden sonra aynalarla dolu bembeyaz odada otuz gün boyunca kapalı tutulup, daha sonra serbest bırakılır. Ki serbest bırakılma kelimesi ne kadar yerinde olur bilinmez. Hannah her an her yaptığı takip edilmektedir. Bu bütün renklilerde böyledir. Hannah’ın bu dönemde yaşadıkları, hayatta kalma süreci kitapta güzel bir şekilde işlenmiştir.
-----------
Özetle Uyandığında distopya romanıdır. Kitap gerçekten vermek istediği mesajı okuyucuya net bir şekilde hissettiriyor. Günümüzde kadın kimliği toplumda nasıl görülüyorsa gelecekte de aynıdır. Tek değişen cezalandırma tekniğinin farklı bir boyut kazanmış olmasıdır. Mutlaka okumalısınız dediğim kitaplardan biri. emporiodd.blogspot.com
Peyami Safa'nın okuduğum, yarım bırakmadığım ilk kitabı oldu Sözde Kızlar. İlk olarak kitabın adına çok takıldım. Eser mütareke dönemini ele alarak bize küçük bir pencereden o dönemi hissetmemizi, anlamamızı sağlıyor. Yunanlıların İzmir'i işgali sonrası babasını kaybeden Mebrure'nin, babasını araması üzerine şekilleniyor.
Babasını aramak için Anadolu'dan İstanbul'a amcasının evine giden Mebrure'nin ev ahalisinin yaşantısına temkinli duruşu ve Anadolu ve İstanbul arasındaki yaşantı farkı; mütareke döneminin acısını gören hisseden Anadolu halkını tekrar tekrar görüyoruz. Kitabı bitirdiğimde seneler geçiyor ama olaylar yaşananların hep aynı olduğunu düşünmeden edemedim.
Hikayemiz XV. Louis döneminde Fransız sarayında etkili olmuş aristokrat bir kadının gerçek yaşamına dayanıyor. Madame de Prie'nin hüzünlü öyküsü de diyebiliriz. Sarayda göz önünde olan Madame de Prie zaman içerisinde saraydaki hareketlerinden dolayı gözden düşer ve sürgün edilir. Bu kadar göz onunda olan kadın elbet bunu sindiremez ve egosuyla baş başa kalır. Bu durumdan kurtulmak için plan yapar, plan ama nasıl plan. Egonun insanı nasıl esir ettiğini tekrar tekrar görüyoruz bu eserde.
Mine Söğüt' ün okuduğum ilk kitabı. Kitap o kadar akıcıydı ki bir solukta bitirdim. Akışa o kadar kaptırdım ki bitmesine üzüldüm diyebilirim. Kitapta Doktor Samimi' nin hikayesiyle beraber 6 hikaye yer alıyor. En büyük korkum bir gün beynimi kontrol edememek. Bu kitapta bununla karşılaştım diyebilirim. 6 birbirinden ayrı ama aynı zamanda aynı öykü... Pürtelaş sokağındaki ahşap evde geçen olay, olaylar...
