sena m.
@mintemur
142 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
her seferinde karşında bulduğun, yıkıcı yalnızlık.
incelemede bulunan birçok okurun kitabı anladığını düşünmüyorum.
sanılanın aksine karakter hayatın anlamı, varoluş amacı ve benzeri konularda kafa yormuyor. kitap da bunu açıklamış zaten. yirmi beş yaşında böyle olmaya başladığı da yok. mutsuzluğun bir anda üstüne atılmadığını söylüyor. küçükken başarılı bir öğrenci, iyi bir evlatken dahi aynı durumun süregeldiğinden bahsediyor. sadece o dönemler farkında değil.
herhangi bir çabası, gayreti, özverisi yok. yalnızca bekliyor. aylak olduğu da tam olarak söylenemez. belirgin bir acı çekmiyor. uyumadan evvel gördükleri zihninin mide bulandıran yorucu imgeleri. hiçbirinin özel anlamı yok ve karakterin kendisinden bağımsız gelişiyor. gördüğü ince çubuk ışıltıları da aslında gözlerimizi sıkıca yumup ovuşturduğumuzda gördüğümüz şeyler. hepimizin özellikle çocukken yaptığı basit bir hareket.
kendini öldürme amacında değil bunu da 'ölü değilsin ve ölüm bile seni kurtaramayacak' cümlesinden anlayabiliriz. ölmek ya da yaşamak, hiçbirinin önemi, ehemmiyeti bir farklılığı yok. yaşamının izleyeceği yol çoktan tayin edilmiş biri için -karakterin söylediğine göre- bu önemli değil. yaşamak ya da ölmek onun için fark etmiyor.
üzgün de olduğunu düşünmüyorum. bıkkın, bitkin ya da yorgun olabilir fakat üzgün değil. şayet üzgün olsaydı yaşamı için çabalardı. fakat biz onun ağzından direkt bir cümle bile duymuyoruz. kendini açıklamak dahi gereksiz.
bunun yanında oldukça dingin. çevresine her gün aynı "merakla" bakıyor. çünkü belleğinde kalan hiçbir şey yok. dünyaya daha dün gelmiş de yeni keşfediyormuş gibi davranıyor. detaylar onu ilgilendirmediği için aklında da kalmıyor ve dolayısıyla merakını hiç kaybetmiyor.
neredeyse her şeyi deneyimliyor. müzeleri, galerileri, çevreyi, her yeri geziyor. estetik kaygısını kaybetmiş olduğundan
önemli olan tek şey yalnızlığın: ne yaparsan yap, nereye gidersen git, gördüğün hiçbir şeyin önemi yok, yaptığın her şey boşuna, aradığın her şey sahte. var olan tek şey yalnızlık, her seferinde er ya da geç karşında bulduğun, dost ya da yıkıcı yalnızlık.
mutsuzluk üzerine atılmadı, üstüne çullanmadı; yavaşça sızdı, neredeyse tatlılıkla sokuldu. büyük bir dikkatle yaşamına, hareketlerine, saatlerine, odana işledi, uzun süre gizli tutulmuş bir hakikat, reddedilmiş bir gerçeklik gibi.
seni ele veren kendi bakışın, en ufak ayrıntıların gittikçe anlamsızlaşan ve gittikçe keskinleşen algısı: bir saç buklesi, bir bardağın gölgesi, bırakılmış bir sigaranın oynak izi, kapanan iki kanatlı bir kapının son sarsılışı.