severek mektup yazılan bir insanın olması bile ne büyük bir olay, söylenen her sözcüğün anlaşılmaktan öte, yaşadığını, dahası sözcüklere bile gerek olmadan yaşandığını bilmek, güç gibi yalınç bir olgu değil, var olmak gibi bir şey. işte, yalnız kalınca var olduğumu hiç algılamıyorum. kendi kendime yaşamın düşünü görmüş bir ölü gibi geliyorum.