"Cesur gençler aptalca davalar uğruna öldüler, asıl suçlularsa hala aramızda. Gerçek yüzlerini göstermeye sorumluluklarını kabul etmeye korkuyorlar." Ve işte tam o sırada, tam karanlığa doğru dönerken o sözü söylediğine eminim: "Bana kalırsa korkaklığın en büyüğü onlarınki."
"Ee, yerdeyim işte, diye düşündü. Yatakta ya da bambaşka bir yerde değil de burada olunca daha mı kötüymüş hayat? Yoo, hayat her şeyiyle aynı. İnsan kafasının içinde hayatı oradan oraya götürüyor. Burada uzanmışım, halının iğrenç tozunu ciğerlerime solumuşum, bedenimin ağırlığının altında sağ kolumun yavaş yavaş uyuştuğunu hissetmişim, ne fark eder? Herhangi bir deneyimden esasında hiçbir farkı yok."