_Hasan el-Basri’den: Enes b. Mâlik şöyle demiştir: “Allah Rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem Cuma günü hutbe verirken sırtını bir ağaç parçasına yaslıyordu. İnsanlar çoğalınca Allah Rasûlü: ‘Benim için bir minber yapın’ buyurdu. Bunun üzerine ona bir minber yaptılar. Bu minber sadece iki basamaklı idi. O, ağaç parçasına yaslanmayı bırakıp bu minbere çıkmaya başladı. Vallahi o ağaç parçası onu bırakması üzerine inleyerek hüzünle ağladı.”_
_Enes der ki: “Vallahi ben mescitte bulunuyordum ve onun bu ağlamasını işitiyordum. Vallahi onun bu ağlaması Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’in minberden inip yanına giderek ona sarılmasına kadar devam etti. Ona sarıldıktan sonra o sustu.”_
_Hasan el-Basri hadisi nakledince ağladı ve şöyle dedi:*_“_Ey Müslümanlar topluluğu! Bir ağaç parçası Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem’e duyduğu özlemle inliyor, acaba ona kavuşacağını ümit eden kimselerin ona daha çok özlem duyması gerekmiyor mu?”_*