Kırgınlıkların o kadar çok ki kimse bilmiyor gibi kimse umursamıyor gibi onların deneme tahtası olmak yoruyor kaçacak liman arıyorsun ayakların seni sessizliğe götürüyor: Dünyanın en sessiz yerine mezarlıklara.
Birinin ağlayış sesi var dünya dönüyor ölüm var kurtulacam elbet diyorsun o kadar vazgeçmişlik öyle çaresiz bir çırpınış düzelir diyorsun düzelmiyor. Sevilmemişsin sanki olmamış gibi görünmez gibi. Biraz mezarlıkta duruyorsun, hiç kırılmamış gibi topralanıp yine onların yanına gidiyorsun ve kimse senin olup olmadığın ile ilgilenmiyor...
Bir dostun temel işlevlerinden biri, vermek istediğiniz, ama düşmanlarımıza uygulayamadığımız cezaları (daha yumuşak ve sembolik bir biçimde) çekmektir.