Ağla ağla gozumde yaş qalmadi
Bu nece bir kitab? Bu ne?
Davami gelsin. Son kitab tez cixsin
O nece son bolum? Ah ah Mirim Ah
Final kitabini gozluyurem
MURAT MENTEŞ KAHKAHA ATMALI MIYDI...?·376 syf.·1000k
10/10
2026 14. kitabı
Evet...
Son söyleyeceğim şey ile başlayayım ve bütün heyecanı kaçırayım. Aksini becerebilsem yazar olurdum. Kusura bakabilirsiniz...hatta şu anda tam o da size bakıyor.
Lafı uzatmadan 
Tanpınar'a Huzur Yok analizi ile başlayabiliriz;
-Bu roman, kusursuz bir Menteş romanı. Hani Coca Cola ile Pepsi tadını -artık diyelim- birbirinden ayırmak çok sorun değil ya...Herhangi bir romanı, Menteş romanından da ayırmak o derece basitleşti. Karakter isimleri, ikinci bölümlerde her şeyi ikiye ayıran söylem, arada bir akışa girip okuyucuyla konuşması, beklenmedik kırılmalar, tahmin edilemez olay gelişim örgüsü, mizahi bakış açısını kullanarak gelişimi zenginleştirmek, varoluşsal sorgulamaların altının hepsinin çizilmesi, eşsiz lezzette ve yerinde kullanılan betimlemeler...Ve bu metine özel, dil kullanımı. Yani her babayiğidin altından kalkamayacağı bir lezzeti, bu kadar çok baharatla, tadından yenmez hale sokmak diyelim...Ve hiçbiri de bir diğerini domine etmiyor.
-Diğer bir nokta, bunca şeyi karıştırarak elde edilen şey ister istemez kompleks bir yapı haline dönüşür. -Ve karakter sayısını da yabana atmayalım- Sürükleyicilikten ödün vermek zorunda kalırsın. Bu bir seçim. Oysa burada şöyle bir sihir var...olağan olmayan bir şekilde akıcı ki...okurken, bunu artık yarına bırakacağım...hayır şimdi okuyacağım...yarın yarın...yarına bırakayım derken buldum kendimi. Bunun olduğunu söylüyorum, aynısını hissedeceksiniz...ama nasıl olduğunu söyleyemem.
-Altını çizdiğiniz yerlere geri döndüğünüzde, hayret içinde kalabilirsiniz. Kitap üç günden beri masamda, benimle yemek masasında, çantamda...bitirdiğim halde açıp...yahu burada ne vardı diyorum...ki hiç ama hiç adetim değildir. Mesela şimdi açtım; şöyle diyor; 'Pişmanlıklarla pişiyor insan, en çok da kendini yanlış anlıyor belki." ...çok uzun süre
Tanpınar'a Huzur Yok analizi ile başlayabiliriz;
-Bu roman, kusursuz bir Menteş romanı. Hani Coca Cola ile Pepsi tadını -artık diyelim- birbirinden ayırmak çok sorun değil ya...Herhangi bir romanı, Menteş romanından da ayırmak o derece basitleşti. Karakter isimleri, ikinci bölümlerde her şeyi ikiye ayıran söylem, arada bir akışa girip okuyucuyla konuşması, beklenmedik kırılmalar, tahmin edilemez olay gelişim örgüsü, mizahi bakış açısını kullanarak gelişimi zenginleştirmek, varoluşsal sorgulamaların altının hepsinin çizilmesi, eşsiz lezzette ve yerinde kullanılan betimlemeler...Ve bu metine özel, dil kullanımı. Yani her babayiğidin altından kalkamayacağı bir lezzeti, bu kadar çok baharatla, tadından yenmez hale sokmak diyelim...Ve hiçbiri de bir diğerini domine etmiyor.
-Diğer bir nokta, bunca şeyi karıştırarak elde edilen şey ister istemez kompleks bir yapı haline dönüşür. -Ve karakter sayısını da yabana atmayalım- Sürükleyicilikten ödün vermek zorunda kalırsın. Bu bir seçim. Oysa burada şöyle bir sihir var...olağan olmayan bir şekilde akıcı ki...okurken, bunu artık yarına bırakacağım...hayır şimdi okuyacağım...yarın yarın...yarına bırakayım derken buldum kendimi. Bunun olduğunu söylüyorum, aynısını hissedeceksiniz...ama nasıl olduğunu söyleyemem.
-Altını çizdiğiniz yerlere geri döndüğünüzde, hayret içinde kalabilirsiniz. Kitap üç günden beri masamda, benimle yemek masasında, çantamda...bitirdiğim halde açıp...yahu burada ne vardı diyorum...ki hiç ama hiç adetim değildir. Mesela şimdi açtım; şöyle diyor; 'Pişmanlıklarla pişiyor insan, en çok da kendini yanlış anlıyor belki." ...çok uzun süre
Ah.
Koca Gölpınarlı. Koca adam.
Tasavvuf'u metadolojik olarak okumaya Revnakoğlu ile başladığımdan mıdır, her sayfada zihniyet farkımıza dayalı bir gerilim hissettim. Son sayfalardayım, size büyük saygı duymakla birlikte romantik ve menkıbeci her türlü tavra katlanamamanıza bir türlü katlanamadım.
Bu eleştirel dile bu denli lüzum var mıydı mirim efendim?
Kitabı ağlaya zırlaya okuttunuz, buna lüzum var mıydı?
Mekânınız âlî ola.
Puan vermedi
Kltap çok güzeldi beğendim ayrıca kürtçe bir kitap kitapta aşkı ile ulusal sorunlar arasında kalan bir aydını anlatıyor ve aydın kişi ulusal sorunları tercih edip ordada başarı sağlamayarak hem aşkından oluyor hemde sorunları çözemiyor mirim her ne kadar istesede
Ez nizanim min çava xilas kir; bi hêstir û girî ez mirim….·160 syf.·
10/10
2024 43. kitabı
Heta niha bawerkim, gelek kêm pirtûk evqas zide dilê min şewîtandîye. Evîn, qul, dert, girî hêstêrên çavan min kêm nebî ku heta pîrtûk xilas buyî. Çima? Ku ev pîrtûka hêja Behsa nivîskarê û helbestvanê meyê bihempa û heja û delal dikir. Mela Ehmdê Cizîrî. Evînî ya wî , melatî ya wî ,feqîtîya wî, dilşewitîya wî, sirgûna biheqîya wî, helbestên bihempayên wî, kezepxirabîya wî… deme ku min pîrtûk xwend ; bîra min Hz Yusif Pêxember û Zûleyha, Mem û Zîn hat û histirên çavan mi nesekinî… Xwedê kirî min ev pîrtûk a bihempa xwend. Li bin sîya botana rengîn de Şeta a Dîcleyê de em niviskarê û helbestvanê xwe yê bihempa û hêja û şebçirax ê xwe Melayê Cizîrî heta û heta yê ji bîrnakin û em ê her tim xwendakarê wî û rêya wî de bin… dest û dilê niviskarê wê pîrtûka hêja Gulîstan Çoban jî gelek sax be … em spasdarin ji bo vê romana bihempa …
Kitapçıda dolaşırken rastgele elime aldığım kitap . Okumadan evvel hiçbir fikre sahip olmadığım hiç ismini dahi duymadığım bir Kürt aydınını anlatan müthiş bir biyografik şaheser .Kitap Mir Celadet Bedirhanın hayatını yaşadıklarını an ve an hiç duraksatmadan aksettirerek beni o günlere götürüp yaşattı . Kürt dilini yaşatmak kaybolmasını engellemek bu uğurda ömrü boyunca sürgünlerde vatanından cizira botandan ayrı düşen mirim seni tanımak seni yaşamak seni okumak çok güzeldi . Bugüne denk duymamam tanımamam hayatımın eksik yönü oldu . Okuyun okutturun . Özlemin acısı bir kordur , insanın yüreğini hep dağlar …
