Ne var ki kaderin tüm beklentilerimi yerine getirmesi ve benim de bunun ötesinde hiçbir şey talep etmeyişim bir alışkanlık haline geldiğinden bu hal giderek yaşamımda bir heyecan eksikliğine ve cansızlaşmaya yol açtı.
Her zaman kibirle ruh,mantık,duygu dediğimiz,acı dediğimiz şeylerin aslına ne kadar zayıf,zavallı,sıkıntı veren şeyler olduğunu yine korku içinde duyumsuyorum, çünkü bütün bunların hepsi,aşırı olsa bile acı çeken,eziyet çeken bedeni tümüyle yok edemiyor;böyle zamanlarda ölmemek veya yıldırım düşen bir ağaç gibi yere yığılmamak için,insan güm güm çarpan kabile o anlara tahammül gösteriyor.