nur
@miselyaden
Şu anda okuduğu kitaplar
Sadako'yu, bugün gördüğüm bir blog sayfasından öğrendim. Kitaplığımda uzun süredir duruyordu oysa, okumak hiç aklıma gelmemişti. Hepimizin adını bildiği o hiroshima... Ne büyük yıkımlara sebep olduğunu yalnızca yaşayanlar bilir. Bu küçücük hikaye bile böyle acı dolu ise tümünü düşünemiyorum.
Sadako'nun bu umut dolu hikayesi hayatıma yön verecek. Artık turna kuşları daha bir anlamlı olacak. Hep aklımda,kalbimde kalacak Sadako. Kitabın arkasında bir okurun küçük bir yazısı var. Ve şöyle yazıyor: "Umut etmeyi unuttuğum zamanlardan utandım. Uçurumun eşiğine gelinse bile nasıl yaşanacağını bilmediğim için utandım." Bu sözler gözlerimi doldurdu. Çünkü ben de hayatım boyunca umutsuz biri oldum. Arada sırada uğrayan o umut, meğerse hiç aklımdan çıkarmamam gereken şeymiş.
Umut çok sihirli bir şey. Ölümün eşiğindeki insana bile kahkaha attırabilen bir mucize... Ve Sadako'ya ek olarak bana "I'm your hope" diyen bir meleğim var. Bu hayatta yaşamaya devam etmemin yegane örneği. Hayatımızda bizi umutlandıran şeyler, kişiler hep olmalı. Her şey bitecek fakat umut kalacak..
Kalbimdesin Sadako...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Virginia benim için çok fazla değerli. İçimdeki o kırgın kızı iyileştiriyor. Bana annemin vermediği değeri veriyor. Evet bana! Her zerremi değersiz gördüğüm bana!!
Bu kitabında da yine mükemmel gerçeklerle aydınlattı beni. Bir sürü yazarlardan verdiği örnekler, kendine ait bir oda kavramının önemi ve yoksul bir şairin pek fazla yaşamayacağı gerçeği... Kadınlar olarak yaşamımızın her döneminde hep altta kalsak da, itaat üzerine kurulu bir yaşam sürsek de bu toplumu doğuran ve geliştiren biziz. Bu değişmeyecek olan bir gerçektir. Bundan sonra yapabileceğimiz en önemli şey kapasitemizin farkına varmak ve uçmak istediğimiz halde bizi sulara mahkum eden herkesin karşısında bir dağ gibi dikilmek. Ben bir kadın olarak özgürüm ve bunun farkındayım.
Ah Katherine. Beni hayal kırıklığına uğrattın. Ne oldu o özgürlüğünden vazgeçmeyen hırçın kıza? Böyle bitsin istemezdim..
Değişik bir kitaptı. Başları biraz karışıktı. Sanırım yazıldığı dönemde olaylar olmuş, ön oyun yanlış yazılmış vs. O kısımları anlamak biraz zorladı fakat sonrası su gibi aktı. 2 saatte bitirilebilecek bir kitap. Bianca ve Kate'nin üzerinde çok az durulmuş. Tek okuduğum şey adamların, Bianca ve Kate ile evlenmek için birbiriyle yarışıp çeşitli kumpaslar planlamasıydı. Ama yine de beğenmedim diyemem. Bu kitabı çok değerli ve hala kalbimde çokça yere sahip olan bir arkadaşım önermişti. Bu yüzden ve de koskoca Shakespeare yazdığı için ayrı bir yakınlık da besledim. Güzeldi. Hoşçakal Hırçın Kız...<3
Ali ile Ramazan.. kalbime öyle dokundu ki. Gerek o zamanın hovardalığı olsun gerek sevgi dili olsun... Hiç kapanmayacak yaralar açtı bende. Aslında Ali ile Ramazan her yerde var. Başımızı çevirdiğimiz her yerdeler. Sadece biz görmüyoruz, belki de görmek istemiyoruz. İçlerine girilse daha ne vazgeçişler, aşklar, acılar vardır.
Sanırım hiçbir aşk güzel bitmiyor. Veya bitiyor fakat aşk kalıyor sadece. Ortada, yalnız başına. Çözülecek çok sır var, anlayacak insan yok. Dilerim ki bir gün, Ali ile Ramazan, en güzel hallerinde tekrar doğup büyürler. En aşık taraflarıyla... Hep aklımdasınız.
