Dicle
@missgilmore
Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
68 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Abartılmış Değişim Korkusu-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Değişimden müthiş derecede korkması da Holden'ın görmezden gelinemeyecek bir özelliği. Bu tespiti yapmak tabii ki ekstra bir zeka ve özen gerektirmiyor. Kitaptaki birkaç örneğe bakmak hepimiz için yeterli olacaktır. Benim aklıma şu an sadece müze ve atlıkarınca örneği geliyor. Müze için "Müzedeki en iyi şey hiçbir şeyin değişmemesi." derken atlıkarınca için, "Atlıkarıncanın en iyi özelliği yıllar sonra bile aynı müziği çalması." diyor. Yine okurken fark ediyoruz ki Holden değişime karşı olduğu gibi büyümeye de karşı. Bence kendisi büyümenin kötü bir şey olduğunun bilincine varmış nadir kişilerden. Bu da onu yaşıtlarından ayırıyor bence. Belki ara sıra çocukça tavırlara bürünmesinin sebebi de kendisini hâlâ çocuk olduğuna inandırmaya çalışmaktır.
Devamı için:
bloggerrzadeler.blogspot.com/2021/06/cavdar-...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bencillik mi, İlgi Açlığı mı?
Emir çocukluğu boyunca babasından yeterli ilgiyi ve desteği hiçbir zaman göremedi. İlgi alanları da çok farklı olduğundan çoğu zaman birbirleriyle güzel vakit de geçiremediler. Emir sessiz ve sakin bir çocuktu, kitap okumayı ve yazmayı seviyordu. Babası ise ok atma, güreş gibi daha çok fiziksel güç ve hareket gerektiren aktivitelerden hoşlanıyordu. Emir kendi hakkını arayabilen biri değildi, daha önce de yazdığım gibi; çok sessizdi, vahşet içeren hiçbir şeyden hoşlanmazdı, gerektiğinde kendi için bir yumruk bile atıp savunamazdı kendini (Kitabın sonlarında Sohrab için Assef'i haşat etmişti ama ben şu an çocukluğundan bahsediyorum.). Babasıysa yine tam tersiydi. Hasan, aynı Baba gibiydi. Hakkını sonuna kadar arardı, kimse bulaşamazdı ona. Belki de bundandı Baba'nın Hasan'a olan düşkünlüğü. Baba, Emir'in de Hasan gibi olmasını istiyordu. Emir içine kapandıkça babasıyla arası açıldıkça açılıyordu. Bu beni gerçekten çok üzdü çünkü Baba hiçbir zaman Emir'i anlamaya çalışmadı, onu hep Hasan'la karşılaştırdı ve onun oğlu olmasının ondan farklı ilgi alanlarına sahip olmasını engellemediğini unuttu. Bunun sonucunda da Hasan için mükemmel bir baba figürüyken; Emir için bu pozisyonu Rahim Han'a kaptırmış oldu. Devamı için:
bloggerrzadeler.blogspot.com/2021/04/ucurtma...
Öncelikle merhaba, bu benim bu platformdaki ilk incelemem bu yüzden ne yazacağıma dair en ufak bir fikrim yok. Kitabın konusundan ve içeriğinden bahsedeyim biraz. Kitap çok çok ilerideki bir gelecekte geçiyor ve yapay zeka teknolojisi oldukça gelişmiş. Kitapta fazlaca Cyborg’lar ve Androidler bulunuyor. Hatta bu androidler günlük hayatın bir parçası haline gelmiş artık. Aslında ana karakterimiz Cinder da bir Cyborg, kendisi aynı zamanda da bir mekanik ustası. Adından da anlaşılacağı gibi kitap Cindrella masalının kurgusu. Ancak hikaye ilerledikçe Cinder’ın Cinderella’ya sadece isim olarak benzediğini görüyoruz. Kitap sadece ana hatlarıyla orijinal hikayeye benziyor. Yine orijinal hikayedeki gibi Cinder’ın babası ölmüş, üvey annesi ve iki üvey kız kardeşi ile yaşıyor. Ama asıl hikayenin aksine Linh ailesi Cinder’ı evlat edinmiş. Kitapta bir de ölümcül ve bulaşıcı bir hastalık olan Letumosis karşımıza çıkıyor. Hastalığa yakalanan kişilerin hiçbir şekilde kurtuluşu olmuyor ve ülkede hastalığa tedavi bulmak için cyborgları denek olarak kullanıyorlar. Yani onları daha alçak canlılar olarak görüyorlar ve yaşamlarının daha değersiz olduğuna inanıyorlar. Bir de ülkenin prensi Kai var. Kai’nin babası yani imparator da letumosis hastalığından dolayı hayatını kaybediyor ve tüm imparatorluk Kai’ye kalıyor. Kai ise imparator olmaya pek hevesli değil. Çünkü bu görevin başına geçmek aynı zamanda Ay Kraliçesi Levana’yla da evlenmek demek. Tabii bir de kayıp Prenses Selene var ama o çoook ayrı bir konu.
Kitap boyunca Kai ve Cinder arasındaki ilişki o kadar güzeldi ki, hem beni boğmadı hem de kitabın asıl konusundan asla uzaklaşmadı; ve kitap boyunca o kadar güzel ve sakin ilerledi ki kafamı kaldıramadım. Bu bence genç kurgu kitaplarında oldukça
