Çocukluk döneminde ebeveynler, en önemli rol modelleri olarak görülür. Ergenlik, ebeveynlerimizi kahraman olarak değil de hataları ve sınırları olan normal insanlar olarak görmeye başladığımız dönemdir. Belki de anne babalarımızı bu şekilde görmek sayesinde onlardan ayrılıp dış dünyaya açılabiliyoruz. Mark Twain şöyle diyor: “On dört yaşımdayken babam o kadar cahil bir insandı ki etrafımda olmasına katlanamazdım. Fakat yirmi bir yaşıma geldiğimde bizim ihtiyarın yedi senede ne kadar çok şey öğrendiğine şaşıp kaldım.”