Çocukları kurban etme geleneğinin kökleri pek çok kültüre ve dine uzanır; bu yüzden batı uygarlığında da hoş görülür ve övülür. Doğal olarak artık oğullarımızı ve kızlarımızı kutsal kitapta yer alan İbrahim'in ve İshak'ın hikayelerindeki gibi sunaklarda kurban etmiyoruz. Ancak doğdukları zaman ve sonrasında büyürken onlara bizleri sevmelerinin, saymalarının ve bizlere hürmet etmelerinin, bizler için ellerinden gelenin en iyisini yapmalarının, hırslarımızı tatmin etmelerinin, kısacası, ebeveynlerimizin bizi yoksun bıraktığı her şeyi vermelerinin gerekli olduğunu aşılıyoruz. Buna terbiye ve ahlak diyoruz.