Nur Aktaş
@missothevoyager
2 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okul, eğitim için sağlanan parayı, insan ve iyi niyeti kendine mal eder. Buna ilave olarak eğitim görevini üstlenen diğer kurumları da engellemeye çalışır. İş, boş zaman, siyaset, şehir ve aile yaşamının bile kendi başlarına eğitimin aracı olmaları yerine, bunların alışkanlıklar ve bilgi bakımından okula bağımlı oldukları peşin olarak kabul edilmiştir.
Şu kesin bir şekilde ortaya konulmalıdır: Bir çocuk, eşit bir nitelikte okul eğitimi hakkına sahip olmakla zengin bir çocuğun konumunu nadiren elde edebilir. Aynı okula, aynı yaşta başlasalar bile fakir çocuklar, orta sınıf çocuklar için pekala mümkün olan eğitim olanaklarının çoğundan mahrumdurlar. Bu avantajlar evdeki sohbetlerden ve kitaplardan, çocuğun hoşlanacağı gezilere ve hem okulda hem de okul dışında yer alabileceği farklı ilgi alanlarına uzanmaktadır. Daha fakir cocuklar, gelişim ve eğitim amacıyla okula bağımlı kaldıkları sürece, genellikle diğerlerinden geri kalacaktır. Fakirlerin, iddia edilen dengesizlikleri gidermek için sertifika almaya değil, öğrenme edinimlerini gerçekleştirmelerini mümkün kılacak yardımlara ihtiyaçları vardır.
Sefalet kelimesi bazı açılardan, reklamı yapılan malın ideal tüketim düzeyine ulaşamamış kişiler için kullanılmaktadır.
Şimdi ise yaşamın evde başlayıp evde sona ermesi sefaletin ya da çok özel bir imtiyazın işareti haline gelmiştir. Hayatın sona ermesi ve ölüm, doktorların ve cenaze teşrifatçılarının kurumsal idaresi altında gerçekleşmektedir.
