Aurora
@misspurposeless
Kitap okuyorum, bir şeyler yazıyorum, oyun oynuyorum ve şarkı dinliyorum.
238 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kumaş peçetemle oynadım. "Kafamın içinde neler döndüğünü her defasında nasıl anlayabiliyorsun?"
"Sen diğer insanları nasıl anlıyorsan öyle."
Kaşlarımı çattım. "Ben sadece insanları izliyorum ve ne istediklerine odaklanıyorum."
"Benim yaptığım da o. Ama ben diğer insanları umursamazken sana odaklanmaktan kendimi alamıyorum." Omuz silkti. Bu denli dürüst olması çok etkileyiciydi. "Bu yüzden seni izliyorum."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Onu demiyorum. Neden benim..."
"Çünkü üşüyorsun, Elsie." Bana doğru bir adım attığında teninin sıcaklığını hissettim. "Çünkü zor bir akşam geçirdin. Hatta muhtemelen tüm ayın zor geçti. Çünkü dışarısı güvenli değil. Çünkü yanımda olmanı seviyorum."
"Herkes başka biri olmanı istemiyor, Elsie:' Yanılıyordu ama teninin kokusu burnuma dolmuştu. Bu anın ilkel bir güzelliği vardı. Ve bundan nefret etmiştim. "Senin George olmanı kesinlikle istemem."
"Neden?"
Dudaklarını birbirine bastırdı. Artık iyice yakınımdaydı ve şaşırtıcı biçimde dürüst görünüyordu. "Yazık olur çünkü."
"Neye?"
"Sana."
Kalbim tekledi. Takla attı. Ve dörtnala koşmaya başladı. Ne demeye çalışıyo...
"Ben mi?" Kafası yine yana yattı. "Teorisyenlere olan nefretimle
mi meşhurmuşum? Ben sık sık teorisyenlerle işbirliği yapıyorum. Çalışmalarına saygım var. Hatta bazılarına hayranlık duyuyorum."
"Mesela kime?"
"Sana." İçimi görüyormuş gibi bakan aptal gözleriyle beni olduğum yere mıhladı. "Çok etkileyicisin, Elsie."
Yalan söylediğini bilsem de midem bir takla attı. Böyle... spesifik bir yalan beklemiyordum. "Çalışmalarım hakkında tek bir şey bile bildiğinden şüpheliyim."
"Yazdığın her kelimeyi okudum." Ciddi görünüyordu ama benimle alay ediyor da olabilirdi.
Kitabın konusu: Bayan March'ın kızlarının büyüme sürecinde hem aile içinde hem dostlarıyla olan yaşamını anlatır. Meg, Jo, Beth ve Amy'nin hayatlarından ve birlikte olan anılarından kesitler okuyoruz.
Ben bu kitabı okurken niye ağladım bilmiyorum ama ciddili ağladım. Sanırım aile olmanın verdiği o bağlılık beni etkiledi. Kızlardan kendime en yakın hissettiğim Jo oldu ama diğerlerini de çok sevdim. Ayrıca her kızın kendine göre hoş olmayan huylarının olması ve bunları düzeltmek istemeleri çok hoştu. Kitabın son 100 sayfası beni daha çok içine çekti çünkü yazarın asıl olayları burada patlatmasını hiç beklemiyordum. Genellikle ilk zamanlarda sadece birer bölüm okusam da sonrasında açıldı, gitti. Kitabı +13 olarak değerlendirebilirim. Gayet yalın bir dille yazılmıştı, bazen betimlemeleri uzun sürdü ancak onlar da beni sıkmadı açıkçası. Son olarak yazarın verdiği mesajları da çok sevdim.
Spoi olabilecek yorumuma gelirsek Beth'e bir şey olacak diye ödüm patladı. Çünkü o kadar minnoş ve tatlı biri ki. Amy'i ilk zamanlarda sevmesem de sonlarına doğru onun da büyümesi beni mutlu etti. Laurie ve Jo'yu çok sevdim ve favori shipimdir kendileri. Jo her ne kadar karşı olsa da birlikte olacaklarına çok eminim. Ben John'u da çok sevdim. Beth ve Amy'nin aşk hikayelerini okumayı da çok istiyorum. Çok uzun ara koymadan ikinci kitabı da okuyacağım. Artı olarak Bay March'ın iyileşip evine dönmesine de çok sevdim. March ikilisi de çok tatlıydı.
Kısacası kitabı tavsiye ederim. İlk sayfaları yavaş ilerlese de bu ailenin yaşadıklarına şahit olmak çok tatlıydı. Ben çok sevdim. Bugünlük yorumum bu kadar, kendinize iyi bakın!
