sema

şiirimiz gül kurutur abiler
Reklam
kendime bakıyorum ve bir dünya görüyorum, ama bu dünya farklı ve canlı bir güç yerine hayal ve karanlık arzularla dolu.
önüne geleni öpme isteğiyle dolu bir insancıllık sonunda götürse götürse çiçek götürür kendi mezarına gibi deli, gibi meczup, gibi şeyda.
yaşama verdiği anlam ile yaşamın kendisindeki anlamı arasındakı çatışmadan yenilgiyle çıkan birey, gövdesinin, iç gözündeki yansımasıyla, aynadaki yansımasının başka başka olduğunu görür görmez (kendinden tiksinme), zaten yeterince gelişkin bir düzeye ulaşmış ölüm isteğine büsbütün teslim olur.
ben dünyayı ıskaladım, dünya da beni ıskaladı.