Nur Akın
@mistiq_gunce
Elimden geldiğince okumalar...
Şu anda okuduğu kitaplar
Editörün not defteri..Düşünce
Öyle günler oluyor ki insanın hayatında; yeni bir ufuk açılıyor, yeni bir düşünme biçimi oturuyor yahut özleminde olduğu ideallere temasta bulunduğunu hissediyor insan...
Gelişiyoruz bir şekilde, istemli ya da istemsiz. Hayat devam ediyor ve kader tecelli ediyor idrakinde olmadığımız anlar da dahil olmak üzere.
Belki olay, tüm bu akışın idrakine varmaktır? Çevremizde kurgulanan, bir parçası haline getirildiğimiz bu ilahi düzenin idrakine vardığımız ve düzene (yaratılışımızdan gelen tabii - vahiy ve akılla şekillenmiş) ideallerimizle değer kattığımız ölçüde; insanızdır belki?
Mutlu bir hafta geçirmeniz dileklerimle...
21.01.24_Nur
Editörün not defteri..Şiir
Ne gidişler gördüm zaman mekandan münezzeh
Ne kalışlar gördüm uzaklardan izleyerek
Aldatmak için üçüncü bir ruha ne hacet
Kale alınmayışlar yorar güzel ruhu
Neyin arayışında bu insanlar bilmem
Gözlerimden akan yaşları ben pek silmem
Böyle yarımca kalmışken nerelere gidem
Kimse bilemez esas neye bozulduğumu
20.12.22_Nur
(amatör 14'lü hece denemesi)
Editörün not defteri..İlişkiler
Öyle bir dönemde yaşıyoruz ki; insan şehrinden çıkmadan, kopuyor şehrinden. Gözünün önündeki, elinin altındaki şeyleri bile özlüyor. Gün geçtikçe hırçınlığa dönüşüyor içindeki özlem.
Yoruluyor ama, neye efor sarf ettiğini bilmiyor mesela; çünkü somut bir şeye çabalamadığı ortada.Doğduğu andan beri ona öncesi sonrası anlatılan şeyler için çırpınırken, daha önce ona tanımlanmayan yeni koşullarla boğuşmak manasız geliyor.
Anlam eksik, anlamlandıramıyor içindekileri. Girdi yok çünkü, daha önce böyle bir şey göreni bile görmemiş ki... Ondan yorgun insanlar, birileri artık ipin bir ucundan tutup "Evet, işte şunu yaşıyoruz, buna çabalayacağız ve böyle bitecek" desin diye bekliyorlar öyle.Biri çabalarını görsün ve tanımlasın, bir adını koysun da isimsiz kalmasın diye bekliyorlar...
Her zamankinden çok, insan lazım. Her zamankinden çok, insan göresimiz yok. Çünkü seçimlerimizle şekillenmiyor dünya, bir nebze daha bağlıyız koşullara.Bu derece bağımlı olmak özgür ruhlarımıza acı verse de, özlüyoruz şartlı koşullanmaları. İzin vermeyi bize sınır çizilmesine ve yaşamaya çabalamayı o sınırlar içerisinde.
Daha özgür ve daha tutsak olasımız var... Mantıklarımızın çözümlemeye yetmediği duygulanımlarımızı analiz etmeye gerçekten ihtiyacımız var.
Zor olsa da tutunuyoruz sahte küçük mutluluklara. Sonra boşluğu oluyor bize kalan... Çünkü sahte bir mutluluk gerçekten, hala en üzücü şey yeryüzündeki. Kendi gider de kederi kalır derler ya, öyle bir şey...
Yorgunuz.. Özlüyoruz.. Sebeplerini bilmeden yaşıyoruz hala tüm duygularımızı dolu dizgin... Ama hepsi kelepçelenmiş gibi, hapseldilmiş gibi. Sanki kalıbına sığmıyormuş da, bir boşluk bulsa çağlayacak gibi...Yani uçsuz bucaksız vahalar gibi gönüllerimizde kurduğumuz yaşamlar, gerçeklik kırıntılarıyla süslenmeyi özlemiş aslında.
Editörün not defteri..Edebiyat
Şiirler de hisseder, onların da duyguları vardır.
Fakat nedendir bilmem; hiçbir şair o duyguları yazmaz..
15.04.17_Nur