Geleceğin tehlikelerle dolu olduğu bir dünyada, şimdi ve burada olmayan her şans kaçırılmış bir şanstır; onu yakalamamak bağışlanamazdır ve haklı görülemez. Bugünün taahhütleri bir sonraki günün fırsatlarının yolunda durduğu için, ne kadar hafif ve yüzeysel olurlarsa hasar o kadar az olur.
Hiç kimse kendisinin gerçekten vazgeçilmez olduğunu hissedemez; ayrıcalıklı konum bile ancak geçici ve bir sonraki uyarıya kadar geçerli görülebilir. Ve insanlar hesaba katılmıyorlarsa; yaşadıkları hayatlarda hesaba katılmıyordur.
Birey "ortak çıkar", "iyi toplum", ya da "adil toplum" konusunda kayıtsız, kuşkucu ya da ihtiyatlı olma eğilimi gösterir. Ortak çıkarlar, her bireyin kendisini tatmin etmesini sağlamadıkça ne anlama gelir?