Yaşamda yalnızız, can çekişmedeki yalnızlık tam da insan yaşamının simgesi değil mi, diye geçiriyoruz içimizden. Yaşamak istemek, toplum içinde ölmek ne içler acısı bir zayıflık: Son anda avunabilir mi insan? En iyisi yapmacıklık ve göz boyamalar olmadan, tek başına, terk edilmiş durumda ölmektir. Can çekişirken, kendilerini tutup, etkileyici tutumlar sergileyen insanlardan tiksiniyorum.
Bu halkı en iyi tanıyan kişilerden biri Mehmet Akif idi.
O yüzden "KORKMA" diye başladı mısralarına.
Korkaklığın, sinmişliğin, çaresizliğin, ayrıştırılmış yalnızlığın, yükselen karanlığın