“..İlk acı değilsin, dedim. Son acı da olmayacağım, dedi. Sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. Oradan geliyorsun, dedi. Sözcüklerden duvar örülmezmiş, dedim. Kurduğun konaklarda insanlar kendini seviyor, dedi. Yalnızlık hiç geçmiyor, dedim. Yazıyorsun ya, dedi..”
“..Yalnızlık, ah o canımızla çerçeveli kapımız, penceremiz. Ey anıların dalsız gölgesiz gün batımı.. bilmem ki bir gün açılır mısınız zamanın gök bahçelerine..”
“..Biz, hüzün peygamberinin ümmetiyiz, diyor dede, anlayabilenler ağlar ağlayamayanlar ağlar gibi yapar..
..Ne güzel, diyor çocuk dedesinin başı üzerinde gezinen kuru parmakları yoklayarak ve ağlar gibi durup, dedesine bakarak..”