Sanıyorum bu "çağımızın kaygısı" denen şeyden dolayı insanlar birbirlerinden korkuyor, düşünceler saldırıya uğruyor, çabalar alay konusu oluyor, mutluluklar inkar ediliyor, güzellikler kirletiliyor, gurur ayaklar altına alınıyor...
Ailemi unutmalı, babamın soyunu ve annemin şevkatini inkar etmeli, ablama soğuk davranmalıydım. Aksi takdirde halkın meclisine girmeye yarayan bileti alamayacaktım.