Mitya:
".... Fakat âşık olmak sevmek değildir. İnsan nefret ederken de âşık olur. Aklından çıkarma bunu!"
AJAHHSHSHAJAJAJJA
Demin belki bir söz verdim, ama şimdi, "Ya gene, birdenbire, Mitya hoşuma giderse?" diye düşünüyorum... Bir kere böyle hoşuma gitmişti de tam bir saat ona gönlümü vermiştim. Belki şimdi ona gidip bugünden tezi yok bende kalmasını isterim. Böyle kararsızım ben işte!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mitya boyuna yürüyor,”Nereye baksan hep keder,hep ölüm!” diye tekrarlıyordu.
Günaydın Kardeşlik duygusu kabarmış bir İvanla
ivan Fyodoroviç koğuştan çıktı. Koridorda beş on adım ilerleyince birden Smerdyakov'un son sözlerinin küçültücü bir anlam taşıdığını hissetti. Hatta geri dönecekti, ama bir anda gelip geçti bu düşünce. "Saçma," diyerek aceleyle hastaneden çıktı. İçi rahattı, Smerdyakov'un değil de Mitya'nın suçlu oluşu ona huzur vermişti; oysa durum bunun tersi ol malıydı. Niçin böyle olduğunu o anda incelemek istemiyor du, hatta duyduklarını eşelemek tiksinti veriyordu ona. İçin de bir an önce gömmek istediği bir şey vardı. Ondan sonraki birkaç günde Mitya'nın aleyhindeki kanıtları daha yakından öğrenince suçluluğuna büsbütün inandı.