Karanlıklardan çıkıyordu insan ışığa doğru.Gözlerini kamaştıran, kırılan ışığın gökkuşağıyla..
Ne kadar daha gitmeli?Sonu var mı?
Yol nereye davet ediyor?
Yol..
Bitmezcesine ve çıkmazcasına..
Karanlıkta çevreyi göremiyor da insan,asıl ışığın parlaklığı da göstermiyormuş aslında.Sormuşlar da karanlığa ışık tutarsam nolur diye.Denmiş ki sadece önünü görmekse mesele doğru yoldasın.Peki sadece önümüzü görmek mi yoksa her şeyi görmek mi ister insan..Önümüzü görmek mi daha az üzer yoksa her şeyi görmek mi..
Akışın aydınlattığı karanlıkta herkes.Bu yüzden kimse kimsenin kalbinde değil hakikatle.