"Okurlarımı aşka davet edecek değilim... Bu dünyada aşk gereklidir ama zaten fazlasıyla var. Aşk için fazladan çaba harcamanın bir anlamı yok çünkü aşk için uğraştığınız zaman başka bir şeyiniz yoktur. Yazarın okuruna vereceği çok daha değerli ahlâki mesajları olmalı. Acıma duygusu, çocuk sevgisi, hoşgörü, bağışlama..."
-Manzoni
İnsanların protokole bağlı kalmaya karşı duyduğu korku, esneklikten uzak olma endişesinden ileri gelir. Başları önde, kontrol listelerine gömülmüş, olup bitenlere at gözlüğüyle bakan ve önlerinde uzanan gerçek dünyayla başa çıkmaya çalışan akıl yoksunu otomatlar canlanır kafalarında. Fakat iyi hazırlanmış bir kontrol listesi, size bunun tam tersini gösterir.
Kontrol listesi, ıvır zıvırı, beyninizi boşu boşuna meşgul eden rutin işleri yolunuzdan çeker ve zor konulara odaklanmanızı sağlar.
Kontrol listelerini sevmiyoruz. Özenli çalışma istiyorlar. Pek eğlenceli değiller. Ama sorunun salt tembellikten kaynaklandığını sanmıyorum. Hayat kurtarmaktan para kazanmaya her alanda insanların kontrol listelerinden kaçmasının daha derinlerde yatan bir nedeni var. Nedense, kontrol listelerini kullanmayı utanılacak bir şeymiş gibi görüyoruz. Aramızda gerçek büyüklerin -gıpta ettiğimiz insanların- bahsin büyük olduğu, çok riskli ve karmaşık durumlarla baş edebilme yolları, sımsıkı sarıldığımız inançlarla ters düşüyor. Gerçekten büyük olanlar gözü pektir. Doğaçlamayla hareket ederler. Onların protokolleri ve kontrol listeleri yoktur.
Belki de, kahramanlık hakkındaki düşüncelerimizi güncellememiz gerekiyor.