Zehra
@miyu8
1 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
Kalabalıklar içinde onlarca yıl yüzmüş ve bu kalabalıkların onu taşıyıp beslediğini asla anlamamıştı,ama şimdi bir balık gibi yalnızlık sahiline vurmuştu,çaresizlik ve şahlanmış acılar içinde çırpınıyordu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben aşkı şiirlerde,romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtapında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmem bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.
Ben zannediyordum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümeni ele almak kâfidir… Şimdi anlıyorum ki değilmiş… Yollar görünmez kayalarla doluymuş… Onlara çarpmamak lazımmış… Daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini,gittikçe uzaklaştığını fark edemezmiş… Tâ kendisi başka sahillere düşmüş görünceye kadar…
Acimak... Ben insan ruhlarndaki derinligin ancak onun la ölçülebilecegine kaniyim. Evet, dibi görunmeyen kuyulara atilan taş nasıl çıkardığı sesle onlarin derinligini gösterirse baskalarının elemi? de bizim yüreklerimize düstügü zaman çıkardigi sesle bize kendimizi, insanligimizin derecesini öğretir...