Seçil Biçer
@miyufcan
Doktor
Eskişehir
Bursa
26 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Panait Istrati, Balkanlar'ın Gorkisi... Hüzünlü hikayeleri, çilekeş karakterleriyle ille de şiirli diliyle içimizde ince bir teli sızlatan kitapların yazarı. Bu kez en bilinen eserlerinden Baragan'ın Dikenleri'ni yahut çoğu çevirmene göre Baragan'ın Deve Dikenleri'ni okudum. Baragan denen bir kış, bir buz çölünün kıyısında bucağında yaşama tutunmaya çalışan yoksul basit insanlar ve onları ezen, sömüren, onların emeğiyle semiren derebeyleri gördüm. Kuruyup rüzgarla sağa sola savrulan adam boyu dikenler benim de peşime düştü kitap boyunca. Yazarın basit sözcüklerle yarattığı görkemli tasvirlerden mi, dikenlerden mi, adı ister derebeyi ister ağa olsun güçlünün zalimliğinden mi, ister kavurucu sıcak ister ısırıcı soğuk olsun çetin doğa koşullarının yoksulun yüküne yük katışından mı, küçük insanların büyük sefaletlerinden mi bilmem kitap boyu bir Yaşar Kemal, bir İnce Mehmet tadı aldım ben. Coğrafya kader evet, ama dünyanın başka başka köşelerinde, bambaşka koşullarda aynı kaderi yaşayan yaşatan gene insanlar, dikenlerin ne suçu var, onlar da isterdi elbet Proust'un akdikenleri gibi letafet, zarafet simgesi olmayı, ama coğrafya işte, ota çiçeğe de kader...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dersler, popüler çocuklar, aile… Mehmet’in sıradan gündelik hayatında uğraşmak zorunda olduğu şeyler bunlar. Ama Mehmet’in bir hayatı daha var, göz açıp kapama mesafesinde bambaşka bir evren: Uçabildiği, şehirler yaratabildiği, dağları devirebildiği, yapraklardan bulutlara kendi kontrol ettiği… En yakın arkadaşlarının bile gene uyuyor deyip geçtiği anlarda içinde yaşadığı, içinde yaşayan bir evren. Esas uyuyanın onlar olduğunu, düşlerde uyanık olmanın mümkün olduğunu anlatmanın bir yolu olsa…
Ya varsa?
Mehmet başkalarının rüyalarına girebildiğini keşfettiğinde bunu onlara açıkdüşlülük kazandırabilmek için bir fırsat olarak görür, ama katedecek çok yol, öğreteceği ve öğreneceği çok şey var. Kitap boyunca aynı zamanda açıkdüşlülüğün ne olduğu, imkanları, yöntemleri anlatıldığından okuyucuya da kendi açıkdüşlülük serüveni için kılavuzluk edecek.
Mehmet başkalarının düşlerine misafir olurken kendi evrenine neleri davet ettiğini, iki yaşamının sınırının ne kadar kaygan olduğunu, ve kendi zihninin yapabileceklerine ne kadar hazır olduğunu bu kitapta keşfediyor.
Sımsıcak öyküler, yumuşacık bir dil. Hani yıllarca görmediğimiz, arkadaşlar vardır, bilmem kaçıncı göbekten kuzen, çocukluk mahallemizden komşu kızı, ortaokul arkadaşı falan, bir gece düğün cenaze bir vesileyle bir araya gelinir de pijamalarla terliklerle oturulur bir çay demlenir, sabaha kadar konuşulur ara kapatılır. Güler, ağlar, gözünün yaşını silerken bir ayyy der gene güler insan öyle öyküler işte. Hepimizin içten içe ait olduğu, unuttum sansa da hep içinde tuttuğu yerden.
Sezgin Kaymaz sosyal medyada çokça görüp de okuduğum, duruluğuna ve ona rağmen derinliğine hayran kaldığım bir yazar. Uzunharmanlar'da Bir Davetsiz Misafir, eski düzen ahşap iç içe evlerden, birbirinin içini dışını bilen komşulardan oluşan bir muhite taşınan entel dantel Musa'nın mahalleliyle imtihanını anlatıyor. Yerleştiği 14 numarada anlam veremediği, ürpertici şeyler oluyor bir yandan, bir yandan komşular iyice aklını karıştırıyor. Tuhaf, çok bilinmeyenli bir "denklem" . Bir acaip diken üstündelik o kadar olağan bir şeymiş gibi akıp gidiyor ki. Kurgu iyiydi sırıtan batan bir şey yok ama sanki yazar öykücü olarak daha başarılı gibi geldi bana. Şu gergin günlerde Sezgin Kaymaz ilaç gibi, özellikle öykü kitapları.
Aşıklar Delidir (Ya da Yazı Tura) iki yüzlü bir kitap. Arada mesafeler, ucunda ölüm olduğu bilinen bir aşkın iki ayrı tarafı. Tarafların birinin genetik hastalığı yüzünden zamanın kum taneleri ellerinden kayarken izliyor ve birbirlerine yazıyorlar izlenimlerini. Ayfer Tunç her seferinde farklı bir yol buluyor birşeyler anlatmak için, biraz Suzan Defter gibi bu kitap iki taraflılığıyla, ama bunda aynı anda değil bir tarafın hikayesini bitirip okuyoruz diğerini, keşke konsepte uygun olarak tersli yüzlü bassalarmış kitabı da (Ayşe Kulin'in Bir Varmış Bir Yokmuş'u gibi )
