nidaa
@mizginnidaa__
Kitabı okurken kendimi ve günümüz Dünyası’nı sürekli olarak sorguladım. Öyleki çocuk kitabı olarak geçse de bana kalırsa yetişkinler için de çok önemli bir kitap. Modern toplumun insanı nasıl bireyselleştirdiğini ve robotlaştırdığını masalsı bir dille yansıtıyor. Kitabımız yerli halkın, eski bir tiyatro harabesinde nereden ve nasıl geldiği belirsiz küçük bir kızla karşılaşmasıyla başlıyor. Momo kimsesi olmayan ve tiyatro harabesinde yaşayan bir çocuktur. Çok kısa sürede etrafındaki insanlarla güzel ilişkiler kurmuş ve çok sevilen biri olmuştur. En yakın dostları ise Turist rehberi Gigi ve Çöpçü Beppo’dur, ikisi çok zıt karakterler olsa da dostluklarının önüne geçemeyecektir. Momo’nun en önemli özelliklerinden biri çok iyi bir dinleyici olmasıdır, insanlar düzenli olarak Momo’ ya gider olmuştur hatta kavga edenler bile onun yanına giderek sorunlarını çözer. Zamanla o gün Momo’yla konuşmayan biri olursa “Git bir Momo’ya uğra.” sözü yaygınlaşır. Momo karakteriyle bize kitapta eleştirilen sistemin acı bir sonucu olarak unutulan dostluk ve dinlemek kavramları hatırlatılır. Sonrasında Zaman Tasarruf Şirketi adı altında duman adamlar ortaya çıkacaktır. Duman adamlar insanların zamanlarını çalar hem de bunu öyle bir şekilde yapıyorlarki insanlar, kendilerini bu şekilde çok karlı ve şanslı hissederek gönüllü bir şekilde yapar oluyorlar. Artık sevdiklerimize zaman ayırmak, ailemizle olmak, oyun oynamak, hayal kurmak, kitap okumak, sosyalleşmek hepsi zaman kaybı ve boş iş! İnsanlar sadece işlerini (işlerini sevmelerinin de hiçbir değeri yok) yapacak onu da en hızlı şekilde. Her şey çok hızlı yemek yemek gibi en temel ihtiyaçlarda dahil. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi değildir: İnsanlar son derece sinirli ve huzursuz her şeye koştur koştur giden robotlar gibidir ve
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Hayret’in sözü gayretin sözüdür.”
Define kitabının devam kitabı olan Kan Damlası’nda Doktor Şakir Feyzi ve ailesinin birkaç yıl sonra başına gelen olayları okuyoruz. Şakir Feyzi ve Suzan evlenmiş ailesiyle Tarabya’da İngiliz Köşkü’nde ailesiyle mutlu ve huzurlu bir hayat yaşamaktadır. Lakin bir gün İngiliz Köşkü’nde ve Anadoluhisarı’ndaki Zincirli Köşk’te iki cinayet işlenir bunlar Şakir Feyzi ve Suzan’ın çok yakından tanıdığı ve kendilerine büyük yardımları dokunmuş kişilerdir. Maktullerin ellerinde imza kısmında kan damlası bulunan “Numara Bir” ve “Numara İki” yazılı notlar bulunur. Ve tabii ilk kitapta definenin peşindeki çetenin cinayetlerde parmağı var ve intikamlarını almak istiyorlar. Define’de Şakir Feyzi bu çeteyle tek başına mücadele ederken Kan Damlası’nda polislerden yardım alırlar. İlk kitapta çete karşısında esaslı rol Şakir Feyzi’deyken Kan Damlası’nda polisler arasında ün yapmış son derece zeki ve meraklı Müfettiş Hayrettedir. Hayret bu güne kadar karşılaştığı olaylardan çok daha gizemli ve karmaşık olayları çözmek ve ününe ün katmak için hiçbir tehlikeden kaçınmaz ve adeta bunlardan zevk alır. Elebaşı Hüsrev ile her türlü mücadeleye girmeye ve sözünü tutmaya hazırdır, çünkü: “Hayret’in sözü gayretin sözüdür.” Her iki kitabıda merakla okudum ve çok sevdim. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Mehmet Rauf’un ilk polisiye romanı Define’de Erzurum Hastanesi’nde Başhekim Şakir Feyzi’nin yaşlı bir hastasından öğrendiği bilgilerle bir definenin peşine düşmesi anlatılır. Babası tarafından kızına miras bırakılan define Hadiye Hanımın kocası Raci’nin öğrenmemesi için define olarak saklanmıştır. Definenin ipuçları da Fuzuli’nin Divanı’nda saklıdır, Şakir Feyzi kitabı ve hastasından öğrendiği bilgileri alarak İstanbul’a gider. Burada definenin sahipleri Hadiye Hanım ve kızı Suzan’ı bulur ve definenin peşine düşer. Ama bu yolda türlü belalar ve tehlikelerle karşılaşır. Şakir Feyzi aynı zamanda burada aşkla da karşılaşacaktır. Kitabın anlatımı oldukça yalın, rahatlıkla okunabilir. Başından sonuna büyük bir merak ve heyecanla okudum, çok sürükleyici bir kitap olduğunu düşünüyorum. Devam kitabı olan Kan Damlasını’da en kısa zamanda okuyacağım. Herkese keyifli okumalar dilerim.
Çalıkuşu, Gülbeşeker, İpekböceği…
Çalıkuşu, Gülbeşer, İpekböceği…
İstanbullu bir asker kızı olan Feride annesini kaybettikten sonra babası tarafından yatılı Fransız mektebine kaydedilir. Mektep tatillerini Besime teyzesinin köşkünde geçiren Feride nam-ı diğer Çalıkuşu, gönlünü teyzesinin oğlu Kamran’ a kaptırır. Bu aşktan yüreği yanan Feride yaşadığı hayal kırıklığı sonrasında herşeyini İstanbul’da bırakarak Anadolu’nun bir köyüne öğretmen olarak gider. Daha sonra bu köyü daha birçok şehirler kasabalar izler.. Lakin neredeyse gittiği hiçbir yer kolay alışılabilir, katlanılabilir yerler değildir. Ve tabii kitaptan da anlaşıldığı gibi bir kadın için çok daha güçtür bu; gittiği yerlerde türlü iftiralara maruz kalır, güzelliği başına bela olur. Kitabın en etkileyen yanı da burada Feride, hangi zorlukla karşılaşırsa karşılaşsın pes etmez, hep daha zoru da olsa kendi ayakları üzerinde durmaya çalışır.. Bu köylerden birinde evlat edindiği Munise var bir de o da Feride gibi ele avuca sığmaz güzel mi güzel bir çocuk. Munise Feride’nin yalnızlığına bir ilaç, hayatına bir neşe olur adeta.. Ah bu kitap hakkında hislerimi nasıl yazabilirim.. Öyle güzel öyle zarifki her şeyi Feride’yle birlikte yaşıyorsunuz adeta. Yer yer çok güldüm, yer yer hüzünlendim hele Munise’nin hikayesi ve kitabın sonunda Hayrullah Bey’in Kamran’a yazdığı bir mektup var ki gözyaşlarınızı tutamayacaksınız muhtemelen.. İyi insanların varlığını öyle güzel öyle zarif işlemişki yazar etkilenmemek elde değil. Çok çok seviyorum bu kitabı Feride’nin zarif aşkı, mücadelesi, her şeye rağmen hayatı bir ucundan tutması okunmaya değer. Sanırım herkese gönül rahatlığıyla tavsiye edebilirim. Ayrıca ismini en sevdiğim kitap olur kendisi, Çalıkuşu… Son olarak bu isimden de bahsedeyim o halde Feride ele avuca sığmaz pek hareketli bir çocuktur ağaçları,
Kitap ilk inanışlardan başlayarak beş yaygın dinin (Yahudilik, Hristiyanlık, İslam, Hinduizm, Budizm) ana özelliklerini, tarihsel gelişimini ve kültürlerini anlatıyor genel anlamda. Kitabın sonunda ise daha önce hiç duymadığım daha küçük inanç topluluklarına yer verilmişti, bu kısım çok ilgi çekiciydi benim için. Giriş seviyesinde bir kitap çok fazla ayrıntılı bir bilgi yok ama fikir edinmek adına okunabilir. Ben çok keyif aldım.
