Meltem Kolsuz

“Sahi rüyada mısın ki? Dur düşünme, bak kim geliyor... O. O kim? O işte ya. Sana sebepsizce, tamamen açık olan kişi. Senin çıkarsız sevdiğin kişi... Sana herkesten kaçak sofra kuran, ekmeğini seninle paylaşan, her başarında yanında olan, her umutsuzluğunda seninle kendi umutlarını paylaşan o kişi... Sen onu ne kadar üzsen de seni satmayacak, yalnız bırakmayacak kişi... Bırak en zoru, ilk zorlukta bile sırtını değil yüzünü dönecek, sen git desen de kalbindeki yalvarılır duyacak kişi... Bir insan bu kadar hoş mu olur? Evet dünyanın en mükemmeli o değil, ama senin son durağın o. Arayışının sonu be işte. Kalbin ısındı mı? Ayakların üşümüştü sahilde sabah suları ile, onlar bile hayatı onunla yürümeye hazır. Senin yanına geliyor, gülümsüyor. Şimdi görüntü daha mı net? Daha mı canlı renkler? Elini tuttu. Of of of, işte şimdi hissettin yaşamı. Parmak aralarında olan her bir parmak sana sevgi ile karışık huzur ve yarınların umudunu veriyor. Mutluluk değil bu, daha ötesi. Mutluluk sadece bir aşama ise sen şu an sondasın. Tamamsın. Artık siz 1+1 değilsiniz, kocaman kalan bir “bir”siniz. “
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Her şeyin geçici olduğu, er ya da geç bir gün terk edeceğimiz ölümlü bir dünyada üstelik arkamızda sadece bir parça et, kemik, ter ve tuz bırakıp gideceğimiz bir yerde kibre kapılmak, böbürlenmek, kendini üstün görmek, ayrıcalıklı kılmak, alkışlanma ve övülme telaşına düşmek fazlasıyla gülünç değil mi? Bu komik mücadeleye girmektense dünyada hangi amaç içim bulunduğunu fark edip, eşsiz bir mütevazilik içinde amacını gerçekleştirip hayat sahnesinden gelip geçmek en azından boşa yaşamadığı sonucuna götürmez mi insanı? Varoluş amacı, büyük ve kutsal değildir. Varoluş basit, sade ve güzeldir.”
Sayfa 54·Kitabı okudu
“Çünkü dünya tarihi zorla tarihe geçmek isteyenlere izin vermez, kahramanlarını kendisi çıkarır, ne kadar çabalarlarsa çabalasınlar bu seviyede olmayanları acımasızca yok eder; talihin arabasını bir kez kaçıranlar bir daha asla o arabaya binemezler.”
Sayfa 78 - Panama Yayıncılık·Kitabı okudu