"Biraz yaşayacaktık, biraz da gülecektik. Sonra ölüp gideceğiz zaten. Neden bu kadar ağır yaralar açıldı ki ruhumuzda? Neden bu kadar kırgınlık birikti ki kalbimizde? Anlamadım, anlayamadım.."
Kaç tükenmez kalemi tükettiğimi sayamadım seni yazarken.. 'Yazınca geçiyor mu?' dediler. 'Geçmez mi?' dedim. 'Zaman bile geçiyor.' Velhasıl kelam, zaman bile geçiyor, sen geçmiyorsun.
Omuzlarımda taşıyabileceğimin üstünde yük varken, her gün bir yenisi ekleniyor. Her yeni yükle birlikte biraz daha büyüyorum. Hayır, büyümek buysa ben büyümek istemiyorum.