melek yiğit
@mlkyigit
Kendi halinde ve gelişmekte olan bir #okuyananne ️
Insta / melsvekitaplari /
Şu anda okuduğu kitap
Okuduğum kitaba dair neyi nasıl anlatacağımı bilemediğim bi andır bu..
Kitap hem beğenip hem beğenmediğim; okumak içn heveslendiğim, elime alınca hissizleştiğim, ilk sayfasından son sayfasına kadar batıl inançların hüküm sürdüğü bir kitap..
Betimlemelerin yada tasvirlerin olmadığı, olay cümlelerinin yoğunluk olduğu bi içeriğe sahip kitap. Dili zorlayıcı değil, gayet okunaklı ve anlaşılır.
Köy hayatıyla başlayıp şehir hayatıyla biten bir ailenin hayatını yada dramını konu alıyor kitap. Aktaş ailesi ve ailenin hurafelerle dolu günleri, geceleri sabahları, akşamları anlatılıyor. Anne-babanın çocuklar üzerinde sürekli etkisini yoğun bi şekilde hissediyoruz okurken. Ve biz yetişkinlerin de çocuklar konusundaki tutumumuzu biraz denetlememizi sağlayacak türden bi kitap.
Kısmen beğendim kitabı. Kısaca genel bi özet geçmek gerekirse;
Her sayfasında farklı bi mesele, her paragrafta başka bi inanç.. Çocukların her yaptığını bir cin musallat olmasına bağlayan ebeveynler.. Hep bi o oldu bu oldu şu oldu bitti, gitti, geldi, etti tarzında hep bi heyecan halindeler.. Yani okurken soluklanmak yok.
Aslında kitabın ana konusuna bakınca bizim geldiğimiz o eski adetlerimizi gün yüzüne çıkarıyor. Muhakkak ki çevremizde hâlâ hurafe, batıl inanç olarak gördüğümüz adetler yapılıyodur. İşte bu kitapta tam olarak bunu yansıtıyor. Toplumun gerçek yapısına değinmesi yönünden sevdim sadece.. Birçok okur tarafından beğenilen ve çok rağbet gören bir kitap, okumanızı tavsiye ederim elbette ki..
Velhasıl kelam..
Okumadığınız gün olmasın..
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Yaşanmış, bizi terk edip gittiği o anın içinde yaşanmış, bitmiştir."
"Şimdi içinde büyümekte oldukları yaşamdan korkuyorlar, içinden geçmek zorunda oldukları karanlık bir orman gibi kasvetli ve tehditkâr karşılarına dikilen yaşamdan korkuyorlar."
"Mutlu olmak kadar sağlığa iyi gelen başka bir şey yoktur.. "
Kısa kısa 4 hikayeden oluşan, ister bi oturuşta bitirebileceğiniz isterse hikaye hikaye okuyabileceğiniz bir Stefan Zweig eseri..
Kitaba ismini veren Mürebbiye hikayesinde 2 kız kardeşe bakıcılık yapan Mürebbiye'nin değişen hayatı ve 2 kız kardeşin büyümeye başlayıp farklı bi dünyayla tanışmalarını konu alan bi öykü.. Çocuklarında bir birey olduğunu hatırlatan, dikkate alınması gereken bi öykü..
Bunun dışında kitapta Yaz Novellası, Geç Ödenen Borç ve Kadın ve Yeryüzü hikayeleri var.
Hikayeler içinde en çok Geç Ödenen Borç'u sevdim. Gençlik zamanında ünlü birisine hayranlık besleyen bi kadının, yıllar sonra o sanatçıya yaptığı iyiliği, bir nevi vefa borcunu ödemesini anlatıyor.
Yine bir Stefan Zweig şaheseri ile karşınızdayım. Öncelikle "amok" hakkında kısacık bi bilge size;
Amok, genellikle Malezya halkında rastlanan ve amoka yakalanan kişinin delilik hareketleri sergilemesine neden olan, inanılmaz derecede güçlü hissetmesine, aşırı hızlı koşmasına sebep olan ve sonu genelde ölümle biten bir rahatsızlık..
Kitapta da kendini bir "amok koşucusu" olarak niteleyen bi karakterimiz var.
Baş karakterimiz Doktor, çıktığı bi gemi yolculuğu sırasında tesadüf eseri karşılaştığı birisine, yani anlatıcımıza, başından geçen bu, amok koşucusu, hikayesini anlatmaya başlar.
Doktor, kendisinden özel ve mühim bir konuda yardım isteyen bir kadın hastasının dileğini reddeder. Ve bu red etmenin hemen peşine Doktor pişman olur ve bu kadına yardım edebilmek adına elinden geleni ardına koymadan herşeyi yapar. Öyle ki bu yardım onun için bi takıntı haline gelir, ve bu takıntı giderek artar ve Doktor artık kendisini amoka kapılmış hisseder. Kadın için elinden geleni yapma çabasında yıpranır ama kadından gelen son isteğide yapacağına söz verir, canı pahasına da olsa..
Tabi kitap böylesine kolay anlatmıyor. Zweig yine mükemmel bi yapıt ortaya çıkarmış. Yine insan psikolojisi o kadar güzel işlemiş ki okurken kendimi o doktor misali bi amok koşucusu olarak hissetmedim diyemem. Tüylerimi diken diken ederek okudum.
Velhasıl kelam..
Okuyun ve insanları anlamaya farklı bi gözle bakın.
