Hayvan, sahibinin elinden kırbacı çekip alır ve kendisi sahibe dönüşmek için kendini cezalandırır ve bunun kırbaçta oluşan yeni bir düğümün yarattığı bir yanılsamadan başka bir şey olmadığını anlayamaz
.... geçmişimden esen şiddetli rüzgar hafifledi, bugün artık yalnızca topuklarımı serinleten bir esinti ve bu esintinin geldiği, vaktiyle benim de geldiğim, çok uzaklardaki delik o kadar küçüldü ki, oraya geri koşacak gücüm ve isteğim olsaydı bile delikten geçmek için postumu yüzmek zorunda kalırdım.
Ona dert olmaya başlayan bu düşüncelerin tamamen ortadan kalkması mümkün müydü? Bunların sayısı gittikçe artmayacak mıydı? Varoluşunu tehdit etmeyecek miydi? Ve menajer gerçekten de, ağlamayı kesip görünüşte sakin sakin uyuyan trapez sanatçısının o pürüzsüz çocuk alnında ilk kırışıklıkların belirmeye başladığını görür gibi oldu.