Zaten sen bizden, ailenden uzaklaştıkça daha iyi bir insan oluyorsun, dost canlısı, anlayışlı ve nazik birine dönüşüyorsun, bu hem ruhunda hem de tavırlarında var olan bir şey. İmparatorların kana susamışlıkları doyuma ulaştığında halklarının arasına karışıp onlarla iletişim içine girdiği gibi bir sahne.
.... "yerini bulamama"nın azabını bütün teferruatıyla duymakta idi. Bu his herhangi bir işsizliğin verdiği can sıkıntısı veya endişeye benzemiyor, insanı gözle görülür bir şekilde eziyor ve yavaş yavaş, hayatta lüzumsuz olduğu kanaatini uyandırıyordu. Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek, sonra yapılacak hiç bir şey bulamamak... Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek...
Bir felakate sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felakat için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür.