Küçüktüm. Bir avuç toprak bulur oynardım. Ne zaman ki oynamak için bir avuç toprak aramadım işte o zaman büyüdüm. Evet büyüdüm, büyümek isterken büyüdüğümü fark edemeden büyüdüm. Artık bir avuç toprağı bulmayı bırak, tozlu yollarda bedenime, benliğime ulaşamaz oldum. Anladım ki ben büyümek için koşmuşum ve koşarken hiç düşünmemişim. Ama şimdi bir adım atmak için o kadar çok düşünüyorum ki.. İşte büyüdüm.. İşte hayat.. Hayat, koşmak için de adım atarken düşünmek için de anlamsız.. Çünkü sonunda elde ettiğini zannettiğin her şey aslında hiçbir şey!
~ben.