Yağmur Kaçağı
“geceleri bir çarpıntı duyarsan
telaş telaş yağmurdan kaçıyorum
sarayburnu’ndan geçiyorum
akşamsa eylül’se ıslanmışsam
beni görsen belki anlayamazsın
içlenir gizli gizli ağlarsın
eğer ben yalnızsam yanılmışsam
elimden tut yoksa düşeceğim
yağmur beni götürecek yoksa beni”
Attila İlhan
İnsanın benliğinin olmaması tuhaftı, kocaman bir evde yalnız başına bırakılmış, canı ne isterse yapabileceğini bilmesine rağmen hiçbir şey yapamayacağını fark eden küçük bir çocuk olmak gibiydi.