meryemsel

meryemsel
@mmmrymmm
İyilik benim kendime olan inancım..
Şu gürültülü dünyanın hızına yetişmeyi,her köşe başında bir korna sesi ile bölünmeyi değil; artık o sıcacık, o toz pembe anıların içinde kaybolup gitmeyi istiyorum. Ama ne mümkün?
Sayfa 46
Reklam
Her şeyin bir cevabı olduğuna inanmak saf bir iyimserliktir.
Sayfa 258
Mumları seven insanlar yaşadıkları anın kıymetini bilirler.Mum karanlığın içinden süzülen, narin ruhlu insanların duyabildiği, içli ve ağır bir şarkıdır. Mum yakan kadınlar,hayallerinden vazgeçmeyen kadınlardır.
Sayfa 245
Ölenlerin ardından odalarını kilitlemekle acılarımızı da oraya hapsetmiş olur muyuz? Seneler sonra o kapı yeniden açıldığında unutulmanın tozlarıyla kaplı odada hapsolmuş kederler bir anda üstümüze mi saçılır? Zihnimizin de böyle penceresiz, dar odaları var, hiç yaşanmamış olmasını dilediğimiz kötü hatıraları oralara kapatıyoruz ve kapısına kalın asma kilitler vuruyoruz. Sonra bir an geliyor, kısacık bir an, bir karşılaşma belki, yahut bir fotoğraf, bir şarkı mesela, bir film afişi, tam o anda kalın asma kilitler bir örümcek ağı kadar kolayca dağılıveriyor, kendimizi pat diye o acı hatıranın içinde buluveriyoruz. Kötü hatıralara kilit vurulamaz.
Sayfa 243
Karşılaştığı her güzelliğin bir serap olduğunun şuurunda, lakin yine de gördüğü her seraba, bile isteğmye aldanmaktan vazgeçememiş zavallı bir çöl yolcusuydum ben. Aşksız kalmaktansa çölün yakıcı toprağını, su niyetine, kana kana, kurumuş dudaklarıma değdirmeye razıydım.
Sayfa 235