Gece karanlığının en derin olduğu anın hemen arkasında güneş ışımaya başlar...Sizin de güneşiniz doğmak üzere...
Reklam
Kaybetmişlik hissiniz var değil mi? Şans mesela, hiç sizden yana olmadı bu hayatta. Elinizi attığınız her şey kurudu. Ya aileniz? Ailenizle problemleriniz hiç bitmiyor ki... Verdiniz verdiniz ama hep nankörlük gördünüz. Belki benim gibi babanız ve ailenizdeki bazı yakınlarınız siz çok küçükken öldü. Ne bileyim, belki yüzünüz hiç gülmedi. Sevdiğiniz, dayanağınız insanlar sizi aldattı. En çok güvendiğiniz evladınızla problem yaşıyorsunuz ya da kocanızla, karınızla... Bazı insanlara bakıyorsunuz hiç hak etmedikleri halde, hiçbir üstün başarı ya da çalışmaları olmadan hayatları nasıl da yolunda gidiyor değil mi? Ama ne kerametse, ne gelirse sizin başınıza geliyor. Hep parasal sorunlar ve imkansızlıklar sizi buluyor değil mi?
''Senin gibi insanlar, doğru ve adil insanlar, haksızlığın bulaştığı her sektörde kalmalı ve savaşmalı ki sayımız çoğalsın. Artık haksız olmayan, kirlenmiş olmayan sektör mü var sanıyorsun? İnsanlık kavramı artık süresiz tatilde...''
Tanrı biz kullarından ne istiyor? Tanrının istediği iyilik mi yoksa iyiliği seçebilme şansına sahip olabilmek mi? Kötülüğü seçen biri gerçekte iyiliğe zorlanan birinden daha mı geçerli tanrının gözünde?
Neden "iyiliğin kökeni" ni incelemezler, araştırmazlar? Herkesin derdi "kötülük" ya da "iblisliğin kökeni". Eğer serseriler kötülük yapıyorsa bu onların tercih hakkı. Yani adamlar kötülüğü benimsemişler. İyiler de iyiliği...
Reklam