"Kadın bembeyaz bir ülkeydi; sevdikçe mavi, pembe, turuncu, lacivert.. Yedi renge bürünen..."
Şükrü Erbaş
#DünyayıKadınGüzelleştirir
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ah Frodo...
Sam: Bunların hepsi yanlış. İşin doğrusu burada olmamalıyız bile. Ama öyleyiz. Tıpkı büyük hikayelerde ki gibi, Bay Frodo. Gerçekten önemli olanlarda ki gibi. Karanlık ve tehlikeyle doluydular, öyle ki bazen sonunu bile bilmek istemezdiniz. Çünkü nasıl sonu mutlu olabilirdi ki? Öylesine kötü şeyler olduktan sonra dünya nasıl eski haline dönebilirdi ki? Ama nihayetinde, bu gölge, geçiçi bir şey. Karanlık bile geçmek zorunda. Yeni bir gün doğacak. Ve güneş doğduğunda, her zamankinden daha parlak olacak. Size dokunanlar, bu hikâyelerdi. Bir şey ifade edenler. Niçin olduğunu anlamak için çok küçük olsanız bile. Ama bence, Bay Frodo, ben gerçekten anlıyorum. Biliyorum artık. O hikayelerdeki insanların geri dönmek için bir sürü fırsatı oldu ama yapmadılar. Çünkü bir şeye tutunuyorlardı.
Frodo: Biz neye tutunuyoruz, Sam?
Sam: Bu dünyada hala iyilik olduğuna Bay Frodo ve bu savaşmaya değer.
"Bizi bunca yıl kandırdılar, biz hiçbir zaman büyük resmin parçası olmamışız. Senin renklerin başka, benim fırça darbelerim yaralı. Sen ve ben karşılıklı duvarlarda asılı iki resimiz ve eksik parçamız yok. Zaman akmaya, acı geçmeye hükümlü. Tablolar ahenge gebe, gülüşlerin içini doldurmalıyız."
KafkaOkur Dergisi
KafkaOkur Dergisi