Yunus Emre Acarer
@moebius
Manisa Harabelerinde
Daha eşyamızla uğraşırken evin genç sahibi bize ordumuzla beraber döndükten sonra, bahçesinde neye tesadüf ettiğini anlattı:
-İki erkek naaşı vardı, kim olduklarını tanıyamadım. Şuracıkta, havuzun kenarında bir gebe kadının karnını yarmışlar, yedi sekiz aylık çocuğunu çıkarmışlar, bu avuç kadar yavruda bile süngü yarası olduğunu gözümle gördüm.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Manisa Harabelerinde
Afyon bozgunundan ordumuz gelinceye kadar hemen bütün köylüler aç, çıplak dağlarda ve korularda yaşamışlardır. Yunan ordusuyla yerli Hristiyanların basit bir programları vardı: Yakmak, soymak ve öldürmek... Dinlemeye tahammül edemediğimiz kadın facialarıyla işkenceleri hesaba katmıyorum. Bu üç imtihandan kurtulabilenler korku ve dehşetten büyümüş gözlerle bize bakıyor. Hemen hepsi meskensiz, ekmeksiz, parasız, hayvansız ve eşyasızdır.
Bornova'da Son Gece
İzmir işgalinden beri birçok muharrirler ve hatipler Yunan istilasını vatanın bağrına saplanmış bir hançere benzettiler. Bu hançer geçen sene vatanın kalbi zannolunan yere kadar yaklaştı ve Sakarya zaferinden itibaren yavaş yavaş, sıyrıla sıyrıla, etimizin içinde kıvrılarak, kabzası ve çeliği Türk kanıyla kıpkırmızı çıktı. Büyük acı ruhumuza kuvvet verdi, fakat bağrımızdan yaralıyız. Zaferin ve intikamın harareti içinde sızısını duymadığımız bu yara derindir ve senelerce tedavi edilmek ister.
Sayfa 63
Bornova'da Son Gece
Dünyada hangi facia, Avrupa Türklerinin macerası kadar uzun ve acıklı olmuştur? Bütün bir asır, o büyük Türk vatanının yangın alevleriyle aydınlık ve kökleri toprağın yedi kat dibinden sökülen Türk unsurunun lanet ve imdat sesleriyle doludur.
