Huzur, bir çürümedir. Ne vakit her şey yoluna girse de kıyak hayat, sakin oluşa geçilse tekâmül durur ve bir nevi ölüş gerçekleşir. Evet, durmak bir ölüm çeşididir. Yani bir şeylerin değişmeyi durdurduğu huzurlu hayat çürümedir. Ama yok olmamak için çırpınmak, acı ile güçlenmek, çığlık atmak ve hatta can çekişmek, yaşamaktır. Yaşamak için geldik, çürümek için değil.