Spoiler içerebilir!!
Montaigne'nin Denemeler'i geniş bir öz anlatımdır aslında. Kendi türünde yazılmış eşsiz bir yapıttır. Montaigne, kendisinin ve kendi düşüncelerinin sınamasını yapar bir bakımdan. Hangi düşüncelerinin kalıcı hangilerinin geçici olduğunu görmek ister. Kendi dönemini ortaya koyar. Diğer birçok yazar kendisini olmadığı biri gibi sunar iken Montaigne kendisini olduğu gibi sunmuştur.
Hani ufku iki katına çıkaran şeyler diyorlar ya, işte bahsettikleri benim nazarımda tam olarak bu eser. Fikir nedir, birey nedir bilmezken sayesinde öğrendim. Dünyaya kendi penceremden de bakabileceğimi bu eser sayesinde keşfettim. Bu nedenle kitaplığımda düzenli olarak karıştırdığım, kaçıncı kez okuduğumu bile artık bilemediğim ilk yapıt. Her okuduğumda farklı öğretiler bulur, her bir başlık altında farklı ve yeni anlamlar bulurum. Zihni açan ve muazzam bir sadelik ile insanı yormayan, kitabın içine çeken, benzersiz bir eser.
Farklı konular üzerinde (ki hepsi yaşamın içinden) değişik alanlardan edinmiş olduğu gözlemlere dayanarak, seçmiş olduğu konuların iyi ve kötü yanlarını yalın bir dille bizlere aktarıyor. Her ne kadar kendi döneminde olan durumlardan, olaylardan bahsetmiş olsa bile hâlâ günümüzü yansıtabiliyor. Denemeler'i okuyan her okurun, kitabın içerisinde birçok noktada kendini bulabileceğini söyleyebilirim. Okurken içerisinden birçok alıntı yapabileceğimiz bir eser. Okumadan önce yanınıza mutlaka bir kalem ve defter almanızı tavsiye edebilirim.
İncelememi bana cesaret veren ve yaşadığım bu hayatın değerini anlamamı sağlayan bir alıntısı ile bitireceğim:
"Hayatımız nerede biterse, orada tamamlanmıştır. Hayatın değeri uzun yaşamakta değil, iyi yaşamaktadır. Öyle uzun yaşamışlar var ki, aslında çok az yaşamışlardır. Şunu anlatmakta geç kalmayın, doya doya yaşamak