Bir zaman tünelinin iki ucunda duruyor gibiydiler: Priamos bir zamanlar olduğu genç savaşçıyı, Akhilleus asla olamayacağı yaşlı ve saygıdeğer kralı görüyordu.
Başka her şeyden öte, zekadan öte, yücelikten öte onu tanımlayan şey hızıydı. Bir hikaye var, bir keresinde tanrı Apollon'u Troya'nın bütün ovaları boyunca kovalamış. Sonunda köşeye sıkışan Apollon güya, "Beni öldüremezsin, ölümsüzüm ben," demiş. "Ah, evet," diye cevap vermiş Akhilleus. "Ama ikimiz de biliyoruz ki ölümsüz olmasaydın ölmüştün."
"Baban kahramanla sıcak bir biçimde konuştu, onu övdü ve insanlar arasındaki şöhreti konusunda güvence verdi. Ama Akhilleus ona sitem etti. Kibirli yaşamından pişman olduğunu söyledi, keşke saha sakin ve daha mutlu bir yaşam sürmüş olsaydım dedi."