luc, cazibeydi.
luc, üç yüz yıllık geçmişti.
luc, hayatındaki değişmez, onu daima ama daima hatırlayacak tek kişiydi.
luc genç bir kızken hayalini kurduğu, sonra en çok nefret ettiği, sevdiği adamdı ve addie onu ondan uzakta olduğu her gece özlüyordu.
"her kayıp için beni suçlayamazsın," dedi.
addie titrediğini ancak luc kolunu omzuna sarınca, onun ağırlığının sabitliğine karşı sarsıldığını hissedince fark etti. "acımasız olabildiğimi biliyorum," dedi luc. "ama doğa daha acımasız olabiliyor."