İnsanların onu yok saymasının ve unutmasınının olağan olduğunu düşünürdü. Neden hatırlasınlardı ki? Parası yoktu. Paran yoksa, hayatın uzun bir hiçesayılmalar zincirinden ibaretti.
Cennette hizmet etmektense, cehennemde hizmet etmek yeğdir. Daha on altısındayken, hangi tarafta duracağını biliyordu. Para tanrısına karşıydı, paranın o iğrenç hükümranlığına karşıydı. Paraya savaş ilan etti; ama bunu elbette gizli yürütmekteydi.
Ancak şimdi anlıyordu onların sorunlarının ne olduğunu. Bütün mesele, sadece parasızlık değildi. Daha çok, paraları olmadığı halde zihinsel olarak para dünyasında, paranın erdem, yoksulluğun suç olduğu bir dünyada yaşamalarından kaynaklanıyordu durumları.