Kullanabildiğim tek dış etki ise okumak,yine okumaktı. Okumanın bana çok yardımı dokunuyordu; coşku veriyor,zevk veriyor,acı veriyordu. Arada bir canımı son derece sıktığıda oluyordu.
Öylece bekleyip durur insan. Hiçbir şey olmaz.Beklersin,beklersin ve beklersin, şakakların zonklayana dek düşünür düşünür düşünürsün . Hiçbir şey gerçekleşmez. İnsan yalnız kalır, yalnız, yalnız...