İşin içinde değilseniz, "Zaman her şeyin ilacıdır, bu da geçer. İnsanlar unutacaktır-" falan demek kolaydır, ancak işin içindeyseniz, zaman bir türlü geçmez, insanlar bir türlü unutmaz ve siz kendinizi hiç değişmeyen bir şeyin ortasında bulursunuz.
Steinbeck'in gerçek insanlarından oluşan karakterleriyle konserve fabrikasının yanında çok görünmeyen bir sokak "sardalye sokağı" İnsanların iyi ve kötü diye ayrılamadığı bir sokak. Okurken ekşi şarap, bira ve balık kokuları eslik ediyor okuyucuya. Ara sıra da okyanustan gelen yosun ve tuz kokusu... Lee nin dükkanından çıkıp Ayı Sancağı'na ordan çıkıp Yoksul Palas' a gidiyorsunuz ama ille de kendinizi Doc'un laboratuvarında buluyor her karaktere bir sempati besliyorsunuz. Çünkü hepsi eksik yanlarıyla insanız diyorlar.
Bundan sonrası spoiler içerir
Yoksul palas sakinleri sanırım en özendiğim karakterlerdi. Acelesiz, umursamaz ve keyifli ama bir yoksul palas sakini olmayı seçmek zor şey doğrusu var sandıklarımızdan vazgeçmek ve olmadığını kabullenmek. İşte bu yüzden Doc un dediği gibi onlar filozoflar. Özellikle kurbağa toplamaya gittikleri bölümü ayrıca sevdim
Sardalye SokağıJohn Steinbeck · Sel Yayıncılık · 20174,155 okunma