blacklase
@mordov
İnsan anlaşıldığı yerde çiçek açar, yeşillenir
Tıp 5/6
37 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·189 syf.·
2024 6. kitabı
Her gün azar azar okuyup nasiplendiğim belki de bu şekilde yeniden okuma alışkanlığı kazanmamda bana yardımcı olan bir kitap oldu. Birçok kendine yardım et ya da kişisel gelişim kitabında olaylar ya çok teorik boyutta şemacı gösterim şekliyle açıklanır ya da sürekli size yönelmiş yüksek bir ses tonuyla “istediğin her şeyi yapabilirsin” tarzı nidalarla dolu bir şekilde işlenir. Bu kitapta “hayır” deme yolculuğunda teorik bilgiler sade bir dille veriliyor bu yapılırken de örneklerle aklınıza daha iyi oturuyor. En sonda yer alan hikayeler ise asıl vurucu nokta. Keyif alarak okuduğum bir kitap oldu beni yormadı.Serinin diğer kitaplarını da okumak için sabırsızlanıyorum
Reklam
8/10
2022 1. kitabı
Konusu ve anlatımı itibarıyla çok akıcı bir kitaptı.Uzun zamandır kitap okumamış biri olarak şaşırtıcı derecede hızlı gitti ve her bölüm bittiğinde merakla diğer bölüme başlarken buldum kendimi.
Bunun dışında ana karakterin olaylar,durumlar,arkadaşlar, anne baba ilişkisinden okuldaki arkadaşlar arasındaki hiyerarşiye kadar hepimizin içinden geçirdiği ama bir şekilde en derinlerinde sakladığı analizlerden bahsediyor olması bence birçok kişinin kitapta kendisini bulmasını sağladı.Bu açıdan bu kitabı başarılı ve özgün buldum.Konunun normal başlayıp paranormal olaylarla devam etmesini de hiç beklememiştim.
Bu kitapla ilgili en sevdiğim taraf ana karakter alexis'in durumlar,olaylar ve kişiler karşısinda yaptığı psikolojik analizlerdi.
10/10
2019 19. kitabı
"İstanbul unutkanlıklar şehri.Orda her şey suya yazılmış.Ustamın eserleri hariç onlar taşa kazınmış.O taşlardan birine bir sır sakladık.Çok zaman geçti üzerinden,nice alametler birikti ama hâlâ orada olmalı,bıraktığımız noktada.Bilmem bulan çıkar mı?Bulsa bile anlar mı? Ustamdan geriye kalan yüzlerce eserden ve binlerce,binlerce taştan bir tanesi var ki altında gizli arzın merkezi."
Sinann...
Koca Sinan...
Usta öğretmen...
Yol gösterici...
Fizikle estetiği , matematiği birleştiren zat...
Keşke o 4 çıraktan bir tanesi de ben olsaydım dedirten kitap.
Ve Çota...
Kar gibi beyaz, eşşiz.
Merhamet dolu yüreğiyle Cihan
sen her zaman en iyisiydin... Ama bu dünyada zaten hep iyiler kaybeder.
10/10
2019 11. kitabı
O kadar farklıydı ki gerçekten okumama değdi diyebilirim.Tarifi zor bir durum.Kitabın başında hiçbir şey başlamamasına rağmen yazar gözlemlerini meraklarını o kadar güzel anlattı ki Raif Efendi'yi ben de tanımak istedim.Daha sonrasını zaten her sayfada çığlıklar atarak okumak zorunda kaldım.Ha bir de şöyle bir durum var: Ben okul şenliğinde bir tane kitap ayracı almıştım hepsinin arkasında bir şeyler yazıyor benimkinde de"Ve bu ağaçlar bana daima hasretini çektiğim memleketleri hatırlatır." o zaman çok hoşuma gitmişti ama bir şiirden alıntıdır zannetmiştim.Ve bu kitabı okurken o cümle karşıma çıktı.Ben okumadan bu ayracı gördüğümde tek bir cümleden kitaba sevdalanmışım zaten...
Gerçekten Sabahattin Ali'yi böyle bir kitapla tanımak çok güzel bir şeydi.
Çita arşta şu an.Açıkçası Sabahattin Ali okumaktan korkuyorum o güzel kitabın etkisi geçer diye.
Puan vermedi·72 syf.·
2019 10. kitabı
Paylaşılan alıntılar yüzünden okumaya karar verdiğim kitap.Fakat hayal kırıklığı ile sonuçlandı kendi adıma.Kitap bir sürü kısa hikayelerden oluşuyor.Fakat bu hikayeler bir türlü tatmin edici bir şekilde sonlanmıyor.Bir yarım kalmışlık durumu var.Bir ana fikir işlenmemiş.Sanki yazar sadece hayattan bir kesit almış belli bir düşünce içermeyen.Benim tarzıma hiç uymadı bu yüzden hiç sevemedim.Ama ince bir kitaptı hızlıca bitti.
