reyhan
@morfeslegen
~üslubun, kimliğindir
~Eppur si muove
~amor fati
Biz hüzünlü ruhlarız ve hüzün çok büyüktür küçücük kalpler için
#268471831
instagram.com/sakaryakitap?ig...
875 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sıra dışı üslubu ve diliyle biraz şaşırtan daha çok sersemleten bir yazar Kurt Vonnegut.
Okumaya karar verirseniz naçizane önerim ara vermeden mümkünse bir solukta okumanız. Aksi takdirde anlaşılması oldukça zor olabilir. Yazar 1922 ABD doğumlu. İkinci Dünya Savaşı sırasında Avrupa 'da askerlik yapıyor. Dresden şehrinin bombalamasına şahit olduğunda ise savaş esiri olarak bir mezbahada bulunuyor. Savaştan önce biyokimya eğitimi alan Vonnegut, savaştan döndükten sonra antropoloji okuyor ancak vaktinin çoğunu yazarlığa ayırıyor.
Kitap fazlasıyla otobiyografik özellikler gösteriyor. Savaşın anlamsızlığının ve ölçüsüzlüğünün metaforik bir anlatımı. Savaş karşıtı veya İkinci Dünya Savaşı' ni konu alan pek çok kitap okumuş olabilirsiniz ancak hiçbiri bu kadar yoğun değildir muhtemelen. Yaklaşık 200 sayfalık bir kitapta yaşam, ölüm, eşitlik, din, zaman algısı gibi pek çok noktaya değiniyor. Açıkçası kitabı okurken #k:13273kitabini hatırladım sıklıkla. İkinci Dünya Savaşı'ni konu aldığı için değil bu anımsama, insanın en zor şartlarda hayatına bir anlam katması veya hayatta kalmak için farklı çıkış yolları bulma çabasıydı.
Kitap atölyemizde ocak ayı kitabımızdı.Biz genel olarak sevdik. Sıradışı bir üslup ve yazar okumak isterseniz tavsiyedir. Keyifli okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mihail Bulgakov, 1891 Ukrayna doğumlu. İlahiyatçı bir babanın çocuğu olan yazar tıp eğitimi almasına rağmen yazarlık yapıyor. Bir dönem gazetecilik ve tiyatro yazarlığı da yapan Bulgakov, 1940'ta Moskova'da vefat etmiştir. Köpek Kalbi 1925 yılında yazılmış ancak basılmadan yasaklamıştır. İlk basımı 1968'de Amerika'da daha sonra 1987'de de Rusya'da yapılmıştır.
Distopya -bilim kurgu türündeki kitap, Ekim Devrimi sonrasını hicvetmesi, bolca göndermelerin bulunması açısından çok ses getirmiştir. İlginç bir dönüşüm üzerinden "yeni" Sovyet insanının eleştirildiği Köpek Kalbi bir kez daha, canlıları değiştirecek tek şeyin baskı, şiddet, zorlama, totaliter rejimler değil, sevgi olduğunu gösteriyor.
Aynı adla kitaptan uyarlanan 1988 yapımı film de nadir olan iyi uyarlama filmlerden biri.
Tek kelimeyle harika!
Kitabın son sayfasını okuyup kapağını kapattigimda hissettiklerimi yazdığım bir inceleme. Spoi falan içermez :)
Yaşayamadığımız hayatların yasını tutmak kolay olan mı yoksa var olan yaşamımızı zorlaştıran mı?
Yıllar geçerken, eski fotoğraflara bakar gibi hep durup durup kaçırdığımız fırsatlara yanar dururuz. Geri çevrilen teklifler, bir türlü gerçekleşmeyen niyetler, gidilemeyen okullar, geliştirilemeyen yetenekler... ve nicesi. Olası hayatlarımızın bugünden daha mı iyi yoksa daha kötü mü olacağını bilemeyiz ama kaçırdığımızın hep nedense daha iyi olacağına inanırız. Hayat ağacımızın dalları sonsuza uzanır. Her bir dalı önümüzde farklı fırsatlar, alternatif yaşamlar sunar. Bizler seçtiğimiz hayatı yaşarken, diğer seçeneklerle takılı kalıp minnet duyacağımız güzellikleri görmezden geliriz. Ancak hayat tektir ve o da içinde bulunulan "an"dır.
Kişisel gelişim kitaplarından hoşlanmam pek. Bu kitap bir roman ve kişisel gelişimin dibine vuruyor bence.
"Bazen duygularımız bizden erken yaşlanır ve bizden hayatın geri kalanını alır. Hayatın kendini anlayanları cezalandırmasıdır bu."
Kahramanımız Meursault'un da duyguları kendinden önce yaşlanmıştır. Belki de babasız bir çocuk olarak büyümesinin sonucudur hayata, toplumun yargılarına kayıtsız kalması.
Kahramanın yaşama, toplum normlarına ve değer yargılarına kayıtsız kalmasını bugünün şartlarında çok yadırgamadım açıkcası ve bazıları gibi onu yerden yere de vurmadım okurken. Fakat romanın yazıldığı dönemi ve koşulları göz önünde bulundurursak neden bu kadar ses getirdiğini daha kolay anlayabiliriz.
Günümüzde de ülkemiz yaşayışını düşündüğümüzde örf, adet, gelenek ve toplum tarafından kabul görme halen geçerliliğini sürdürmekte.
Roman iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde kahramanımızı tanıyoruz. Maaşı annesine bir bakıcı tutup onun ihtiyaçlarını karşılamaya yetmeyeceği için ve annesiyle konuşacak bir şeylerinin kalmadığını düşündüğünden annesini bakımevine yerleştirmiş. Oradan gelen bir mektupla annesinin öldüğünü öğreniyor. Cenaze işlemeleri için bakımevinin bulunduğu yere gitmesi gerekiyor. Mektubu okumaya başladığı andan itibaren olaylara, ve ölüme karşı 'kayıtsız' bir tavır sergiliyor. Bu durum diğerleri tarafından tuhaf karşılanıyor. Cenazeden sonra hayatına normal bir şekilde devam ediyor. Yasını sadece siyah bir boyun bağı takarak tutuyor. Toplum tarafından öngörülen davranışları sergilemiyor.
İkinci bölümde ise bir cinayet işliyor ve onun yargılanma sürecini okuyoruz. Kitabın belkide en can alıcı noktası duruşmada konuşulanlar ve karar. Çünkü Meursault aslında bir cinayet işlediği için değil de annesinin ölüm haberini aldığında, cenaze işlemlerinde, sonrasındaki kayıtsız tutumu yüzünden yargılanıyor ve cezalandırılıyor. Yani toplumun gerçeklerine veya toplumun
Bazı kitapları okurken sona yaklaştığında bir an önce bitsin diye okurum bazılarında ise son sayfalar bitmesin diye çaba harcarım. Sona yaklaştıkça çok sevdiğim dostlarımdan ayrılacakmışım hissi yoğunlaşır. Aylardır kitaplığımda bekleyen bu kitabı okumayı geciktirdiğim için kendimden özür diliyorum. Harika bir kitap okudum. Kişisel gelişim zırvalarından hiç hoşlanmam, okumuşluğum vardır ama çok az. Coelho hiç çaktırmadan kişisel gelişimin alasını yazmış. Bu kitap günlük rutinlerin, sorunların, streslerimizin bile bize müthiş bir armağan olduğunu, hayatla baş edebilecek güce sahip olduğumuz için ne kadar şanslı olduğumuzu ve en önemlisi de hayatımızdaki her yeni günün gerçek bir mucize olduğunu bir kez daha hatırlattı.
