Marlo Morgan, modern dünyanın yapaylığından, tüketim çılgınlığından ve hırslarından yorulan ruhlar için Avustralya’nın uçsuz bucaksız çöllerinde geçen sarsıcı bir arınma ve uyanış hikayesi sunuyor. Kendilerine "Gerçek İnsanlar" diyen ve doğayla tam bir uyum içinde yaşayan Aborjin kabilesiyle birlikte dört ay süren çıplak ayaklı bir çöl yürüyüşüne çıkan Amerikalı bir kadının yaşadığı bu deneyim; şifanın, telepatik bağların ve evrensel bilgeliğin sınırlarını zorluyor. İnsanın modern dünyada köklerinden nasıl koptuğunu ve aslında ne kadar "Yaban"laştığını yüzümüze vuran; her şeyin birbirine bağlı olduğu o kadim, saf ve kucaklayıcı hakikati hatırlatan kült bir içsel yolculuk rehberi.
İnsanın Kendine yolculuğu
Bazı kitaplar olaylarıyla değil, insanın zihninde bıraktığı sorularla iz bırakır.
Bir Çift Yürek 'i okurken modern hayatın bize sunduğu konfor ile insanın özüne duyduğu ihtiyaç arasındaki çatışmayı sık sık düşündüm. Kitap, sadece bir yolculuğu anlatmıyor; aynı zamanda alışkanlıklarımızı, değerlerimizi ve gerçekten neye ihtiyaç duyduğumuzu sorgulatıyor.
Okudukça kendime şu soruyu sordum: Sahip olduklarımız arttıkça gerçekten daha mı mutlu oluyoruz, yoksa kendimizden biraz daha mı uzaklaşıyoruz?
Her sayfasında durup düşünme ihtiyacı hissettiren, farklı bakış açıları kazandıran etkileyici bir kitaptı. 
Marlo Morgan
Bir Çift Yürek 'i okurken modern hayatın bize sunduğu konfor ile insanın özüne duyduğu ihtiyaç arasındaki çatışmayı sık sık düşündüm. Kitap, sadece bir yolculuğu anlatmıyor; aynı zamanda alışkanlıklarımızı, değerlerimizi ve gerçekten neye ihtiyaç duyduğumuzu sorgulatıyor.
Okudukça kendime şu soruyu sordum: Sahip olduklarımız arttıkça gerçekten daha mı mutlu oluyoruz, yoksa kendimizden biraz daha mı uzaklaşıyoruz?
Her sayfasında durup düşünme ihtiyacı hissettiren, farklı bakış açıları kazandıran etkileyici bir kitaptı. Marlo MorganReklam
Bizimle değilsin Marloo, üzgünüm :)
Puan vermedi·216 syf.·
2026 171. kitabı
Arkadaşlar başıma bir şey gelmeyecekse öncelikle bir önceki incelemedeki gibi bir yorumla geleceğimden şüpheniz olmasın ve bir daha bir daha diyorum ki bestseller kitaplar gerçekten fazlasıyla şişirilmiş gereksiz bir satış rekoruna ulaşmış diye düşünüyorum, elbetteki benim gibi düşünmüyor olabilirsiniz ama ben ruhsal ve içsel yolculuğa bir kabile ile aylarca devam ederek ulaşılabileceğine asla inanmıyorum. Bunun çok daha başka yolları olduğunu biliyoruz bir çok ritüel var bu da onlardan biri belki ama bu kadar ilkel bir şekilde yaşayıp yılandan tutun da karıncaya varana kadar yemek başımızın üzerinde deve derisiyle gezmek, bir çölü yalınayak aylarca yürümek, bir çok günlük ihtiyacınızı farklı şekillerde gidermek inanılmaz iğrenç ötesi bunlara şahitlik etmekte midemi bulandırdı açıkçası ve ben beni derinden etkileyen hiçbir şey yaşadığımı söyleyemeyeceğim pek, yaralı insanları tedavi etmeleri okey farklı bir yöntem ama buna günümüzde geliştirilmiş bir çok tıbbi metotla zaten erişebiliyoruz şükürler olsun. Ruhsal bir deneyimden bahsediyorsak dini eylemlerle de bunu yapabiliriz, inancı yoksa insanların farklı ritüellerle de buna ulaşıyorlar. Yani aklıselim bir insanın kalkıp bir kabileye öyle ya da böyle karışıp yalınayak onların saçma sapan kıyafetleriyle yol alması, olanlara tanıklık etmesi emin olun ki sadece var olduğu o an içindeki ambiyans için geçerli oradan kurtulup günlük yaşamımıza döndüğünüzde elbetteki yaşadıklarınızı unutamazsınız birer deneyim olarak kalırlar ancak var olduğunuz hayata çok kolay adapte olacaksınızdır çünkü medeniyet her şeydir sahip olduklarınızdan vazgeçemezsiniz bir bilgeliğe ulaşmak için de bu eziyetlere katlanmanın çok anlamsız olduğunu düşünüyorum kaldı ki yazar da sonrasında kendi dünyasına çok çabuk adapte oluyor zaten:) Ve kltap
Paranın psikolojisiAlıntı
Söylemek istediğim daha incelikli bir şey: İnsanlar çoğunlukla saygı ve hayranlık ister. Ama parayla satın alınan gösterişli şeyler bunu düşündüğünüz kadar sağlamaz. Eğer hedefiniz saygı görmekse, onu nasıl aradığınıza dikkat edin. Tevazu, nezaket ve empati size beygir gücünün asla getiremeyeceği kadar saygı kazandırır.
İlk okuduğumda lise birinci sınıf öğrencisiydim. Hâlâ, kitaplığımın en sevdiğim eserlerinden biri olma özelliğini koruyor.
Ne zaman sahte kalabalıklardan, maddi çıkar uğruna doğaya, canlılara yaşatılan ıstıraplardan yorulsam sığındığım güvenli liman Bir Çift Yürek kitabı...
Her zaman her şeyin bir yolu vardır, yeter ki mücadele etmekten vazgeçmeyin!
Daha kaç kişi gelecek?Edebiyat
Kitabın en vurucu, en ağır darbesi ve belki de en önemli noktası bu kısacık soru cümlesi:
"Daha kaç kişi gelecek?"
Sahaflardan satın aldığım, üzerinde yılların ve defalarca okunmuş olmanın izlerini taşıyan Kurtlarla Dans, uzun zamandır okuma listemde bekliyordu. Öncesinde onu yalnızca Kevin Costner'ın meşhur film uyarlamasının romanı olarak biliyordum. Ancak kitabı bitirdiğimde şunu fark ettim ki:
Kurtlarla Dans, çocukluğumuzda kovboy filmleriyle şekillenen ve Kızılderilileri çoğu zaman saldıran taraf olarak görmeye alıştığımız bakış açısının, tarihsel gerçeklerle tanıştıkça geçirdiği dönüşümün edebiyattaki karşılığıdır.
Romanın merkezinde İç Savaş sonrası sınır karakoluna gönderilen Teğmen John Dunbar bulunuyor. Ancak kitap ilerledikçe Dunbar'ın hikâyesi kadar, hatta belki de daha fazla, Comanchelerin hikâyesini okumaya başlıyoruz. Michael Blake'in en büyük başarısı da burada yatıyor. Yerlileri ne romantik masal kahramanları ne de eski filmlerdeki gibi vahşi düşmanlar olarak gösteriyor. Onları yalnızca insan olarak gösteriyor.
Bugün yaşayan biri için kitapta anlatılan dünya neredeyse fantastik gelebilir. Uçsuz bucaksız bufalo sürüleri, her yerde görülen kurtlar, geyikler ve av hayvanları...
Tıpkı Red Dead Redemption 2 oynarken Arthur Morgan ile Valentine'dan Saint Denis'e doğru yol alırken olduğu gibi, roman boyunca günümüz dünyasında görmeye alışık olmadığımız sayısız hayvanla karşılaşıyoruz. Bugün bize neredeyse fantastik gelen bu manzara, aslında Kuzey Amerika'nın bir zamanlar sahip olduğu doğal zenginliğin son dönemleridir. Avrupa'nın çoktan kaybettiği bir dünya burada hâlâ yaşamaktadır.
Bu yüzdendir ki romandaki av sahneleri yalnızca av sahnesi değildir.
Bufalo, Comancheler için yiyecektir.
Giysidir.
Barınaktır.
Hatta hayatın kendisidir.
Beyaz
Reklam
Reklam