biz bu örümcekli kafadan ne zaman kurtulacagiz. Kadını erkeğin arkasına atan ,onunla bir mecliste oturamayan ,bir çatı altında kadın erkek birlikte bulunmak gerekince araya perde geren toplum hiç bu çağın toplumu olabilir mi?
Kafamın içinde, aklımı kaçırma duygusu dolanıp duruyor deniz. bunu sana anlatamıyorum. hiç anlatamıyorum. çünkü sen, “sağlamsın”. ben kendimi… çürük gibi işte. kimsenin bana gereksinimi yok, olmayacak da.
ne dünyaya zarar vermek istiyorum ne de büyük bir yarar sağlamak gibi önlenemez bir isteğim var. var olmak, o kadar da heyecan verici gelmiyor bana. buna karşılık, yok olmanın da anlamlı bir yanını göremiyorum.
ve kahin, “elektrik direklerini dikin,” dedi, “zamanı gelince, çarmıha gerilecek şehrin bütün suçları!”
işte bu kadar çok elektrik direği, bu yüzden vardı…