Mutluluk kör edicidir. Mutlu insanlar birer kötü psikologdur. Ama endişe insanı temkinli yapar. Algılanan tehdit duyguları keskinleştirir, insan kendini her zamankinden daha fazla korumaya alır.
Tam bu kitabı okurken camdan bir ablanın çöp tenekesini karıştırarak plastik kap ve yiyecek çıkarttıgını gördüm. Beni görmesinden korkarak istemsiz onu izledim. Fakirlik, açlık sadece bir yere ya da zamana özgü degil ;1930 yıllarında londra ve pariste nasılsa şuan 2023 yılında türkiyede de aynı.Zaman geçiyor ama açlık sefalet azalmak yerine gittikçe artıyor.Birileri bu çarkın dönmesini istiyor çünkü aç insan saglıklı düşünemez ve çevrede olup bitenlerin farkına varamaz.Fakirligi sonuna kadar hissettiren ve yediğiniz yemeğe binlerce kez şükrettiren bir eser.