Çoğumuz borçlu olma hissini son derece kötü buluruz. Üzerimize yük olur ve kurtulmak isteriz. Bu duygunun kaynağını bulmak hiç de zor değil. Karşılık vermek insan sosyal sisteminde çok önemli olduğundan, borçluyken rahatsız hissetmeye şartlandırıldık. Bir başkasının yaptığı iyiliği geri ödeme ihtiyacını göz ardı edersek, karşılık serisini öldürmüş ve bize iyilik yapan kişinin gelecekte başka iyilikler yapma şansını azaltmış oluruz. Her iki durum da toplumda istenen bir durum değildir. Dolayısıyla çocukluktan itibaren mecburiyet hissi altında, duygusal olarak ezilmek üzere eğitildik. Sadece bu sebeple, borcun psikolojik yükünden kurtulmak için, aldığımız iyilikten daha büyüğünü yapmaya razı oluyoruz. Psikolojik maliyet, maddi maliyetten daha ağır gelmektedir.